baxdı.-Daha onda yarışın nə mənası qaldı? Ağzınızda mərc deyirsiniz. Mən də o vaxt Gəncədə-babamgildə qalanda çərşənbələrdə məhlələrarası mərcə girərdik. Ən böyük və gur tonqalı qalayan məhləyə o biri küçələr qapılardan yığdıqları papaq paylarını verərdilər. Ona görə də bir həftə əvvəldən odun, təkər, qutu, nə bilim, tonqalla bağlı ağla gələn nə varsa, onların üstündə rəqabət gedərdi. Ehh, nə günlər idi!
-Aha,-deyə Mehdinin gözləri parıldadı,-zor fikirdir.-sonra kinayə ilə Yusifə baxaraq-Çalış, bu axşam papağın qapılardan boş qayıtmasın.-dedi.-Sonra qabağımda üzü qara qalarsan.
-Get ə buradan!-deyə Yusif üzünü turşutdu.-Birincisi, o tonqal bizim məhlədə qalanacaq, ikincisi də ki, ilk çərşənbələrdə papaqlardan ancaq “Bəxtinizi bir də sınayın.”yazılmış kağızlar çıxır. Problem yoxdur, onlardan nə qədər istəyirsən, sənin üçün yığaram. Amma yenə də arxayın ol, ən böyük tonqalı biz qalayacayıq!
-Onu kim deyir? Bu gün ən böyük tonqalı özüm qalayacağam.
Hər üçü bu səsə arxaya döndü. Kərəm özündənrazı şəkildə onlara yaxınlaşdı.
-De ala, danışanların biri də gəldi.-Mehdi onu göstərib ağzını büzdü.
-Bu uje məhləni keçdi, öz adından söz verir.-deyə Yusif də ona qoşuldu.
-Mən elə-belə danışmıram, ha.-Kərəm yaxınlaşıb bir-bir onlarla görüşdü.-Deyirəmsə, deməli eləyəcəm.
Onlar beləcə söhbət eləyirdilər ki, zəng vuruldu. Zəngin ardınca Hafizə müəllimə də dəhlizin o başında göründü.
Dərs başlasa da oğlanların müzakirələri bitməmişdi. Sinifdə bezdirici bir pıçapıç başlamışdı. Asya ilə Ayan narazı halda arxaya dönüb Sevincə dostunu sakitləşdirməsini dedilər. Bu pıçapıçdan bezən Sevinc də Yusifi danlamağa başladı. Elə bu vaxt Hafizə müəllimə:
-Sevinc, are you ready?-deyə ona baxdı.
Onun bu qəfil müraciəti Sevinci çaşbaş saldı. Yazıq qız bilmədi müəllimə cavab versin, ya kitaba baxsın.
-Teacher, I am ready.-deyə Yusif tez əlini qaldıraraq dostunu vəziyyətdən çıxarmaq istədi.
-No,-deyə Haifizə müəllimə başını buladı,-mən onu çağırıram.
-Nə olsun, mənim də qiymətim