m yoxdur da.
-Guya, dostuna yaxşılıq eləməyə çalışırsan? Bayaqdan çənəni yumsaydın, o da fikrini toplayıb kitaba baxardı. Elə bilirsiniz, başımı aşağı salıb jurnal yazıram deyə, heç birinizi görmürəm? Repeat Sevinc. Dərsin sonuna qədər hazır olmasan, “2”ni dostuna yazacam. Come, Leyla.
Sinfə səssizlik çökdü. Əksəriyyət gözünü kitaba dikmiş, qalanları ilə başqasını güdaza verməmək üçün susmuşdu.
Tənəffüs idi. İmtahana məsuliyyətlə yanaşan bəzi şagirdlər kimi Yusif də Əlinin təkidi ilə həm nəsə oxumağa, həm də təkrarlamağa qərar vermişdi. Sıra ilə “Azərbaycan tarxi” kitabını dəyişir, bir-birilərini sual-cavab edirdilər.
Yusif qalın kitabı örtdü və gözlərini yumaraq əlini səhifələr arasında gəzdirdi və gözlərini açdı.
-Aha, pis deyil,-deyə kitaba baxdı, sonra üzünü Əliyə tutaraq,-Monqolların Azərbaycana bitinci yürüşü?
-1220-1222.-deyə Əli əminliklə cavab verdi.
-Yaxşı, bəs kimin rəhbərliyi altında və nə məqsədlə?
-Cəbə və Subutayın, məqsədləri kəşfiyyat aparmaq, şəraiti öyrənmək idi.
-Qəşəng, yaxşı bəs hansı şəhərləri dağıda-dağıda gəlib hansı şəhərə çatdılar?
-Zəncan, Ərdəbil və Sərabı viran etdilər və Təbrizə çatdılar.
-Afərin ağıllı balam,-deyib Ysif kitabı ona qaytardı və özündən razı şəkildə,-mənə çox asan suallar vermə,-dedi,-yoxsa özümü narahat hiss eləyirəm.
Elə bu vaxt “d”li Sevinc əlində vərəqlər Ayana yaxınlaşdı. Yusifin işarəsi ilə Əli ayağa qalxaraq qızlara yaxınlaşdı.
-Sevinc, Aygün müəllimə oradadır?
-Hə, indicə onun yanından gəlirəm. Niyə soruşursan ki?
-Mən bəlkə aparıcılıqdan imtina elədim. Səhnəcikdə rol almaq istəyirəm.-Əli gözucu Ayana baxdı. Axı o da səhnəcikdə idi.
-Boş yerə xəyal qurma. Mən də imtina üçün yanına getmişdim, məruzə götürmək istəyirdim. Amma daş atdı, başını tutdu ki, tədbirə iki gün qalıb, mən bundan sonra rol dəyişən deyiləm. Sən də getmə.
-Sevinc, gəlmirsən? Bayaqdan deyirdin, Aygün müəllimə sroçnı çağırır?-deyə Ayan onun qolundan dartdı.
-Hə, hə, gəlirəm. Hələlik Əli.
Qızlar tələsik sinifdən çıxdılar. Əli