tərəfə baxdı. Oğlan əl eləyib onu yanına çağırırdı. Ürəyində bu oğlanı bərk-bərk söyən Əli Ayana baxıb:
-Sən get, görüm bu nə deyir.-dedi.
-Yaxşı, amma gecikmə. Aygün müəllimə hirslənər.-deyə Ayan yuxarı çıxdı.
On dəqiqdən sonra canını güclə oğlanın çənəsindən qurtaran Əli qaça-qaça pilləkənləri çıxırdı ki, yenə arxadan səsləndi. Bu “d”li Sevinc idi. Onun səsinə arxaya dönən Əli pilləkəndə dayandı. Sevinc ona yaxınlaşdı və onlar söhbətləşə-söhbətləşə yuxarı qalxdılar. Akt zalına girəndə Əli gördüklərinə inana bilmədi. Əlində taxta parçası tutmuş bir oğlan Ayanın saçlarından tutaraq o tərəf-bu tərəfə dartırdı. Ayan isə yerdə dizləri üstündə oturub üzünü tutaraq ağlayırdı. Bu səhnəni görən Əli dəliyə döndü. Tez atılıb səhnəyə qalxdı. Oğlanı Ayandan aralayıb:
-Neyləyirsən ə?-deyə yaxasında yapışdı
Hamı tökülüşüb oğlanı Əlinin əlindən almağa çalışırdı. Əlini birtəhər aralaya bildilər. Çaşbaş qalan Ayan:
-Əli, bu nə hərəkətdir, eləyirsən?-deyə onun üstünə qışqırdı.
-Ayan, axı o səni vururdu. Əlində o boyda taxta var, görmürsən?-deyə həyəcan və hirsindən tənginəfəs olan Əli bir Ayana, bir də oğlana baxırdı.
Əlinin bu sözünə Ayan qarışıq oradakı uşaqlar gülüşdülər.
-Nəyə gülürsünüz?-deyə Əli çaşqın şəkildə onlara baxdı.
-Əli, bu sadəcə səhnəcikdir. O şaxtalı gecədə gənc bir qız ailəsi ilə birlikdə ermənilərin əlinə düşür. O oğlan isə erməni əsgəridir. Ona görə də mənim saçımı dartırdı, əlindəki isə hələlik avtomatı əvəz eləyir. Oyuncaq avtomatlar hələ alınmayıb.
Əli həm pərt olmuşdu, həm də bunun səhnəcik olmasına sevinirdi.
-Bağışla Ayan, mən səhv başa düşdüm. Sizi elə görəndə bir anlıq ağlıma heç nə gəlmədi.
-Allah bağışlasın.-deyə Ayan gülümsədi.-Amma get, ondan da üzr istə.-deyə oğlanı göstərdi.
-Yaxşı.-deyə Əli bayaq yaxasından yapışdığı oğlana yaxınlşadı.-Bağışla qaqaş, bir anlıq hər şeyi səhv başa düşdüm. Elə bildim, sinif yoldaşımı doğrudan vurmaq istəyirsən.
-Niçevo qaqaş, olan şeydir. Allah bağışlasın.-deyə oğlan başını yellədi.
-Əli,-deyə