ə başladılar.
Sənubər xala mətbəxdə süfrəyə vermək üçün yeməkləri hazırlayır, böyük oğlu isə ona kömək edirdi. Çörəkləri doğrayıb qaba yığan Xəyal müəllim anasına baxaraq:
-Çöləklə hazıdı,-dedi,-başqa nə eləyim?
-Sağol oğlum, başqa heç nə. Bircə bu boşqabları evə aparmaq lazımdır.-Sənubər masanın üstündə silib yığdığı boşqabları göstərdi.
-Yaxşı, apalalam.-deyə Xəyal müəllim boşqabları götürmək istədi.
-Dayan,-deyə anası etiraz eləyərək,- süfrəyə birinci çörəklə duz getməlidir.-dedi.
-Yaxşı, onlalı apalalam.
-Ehh, nə qədər də olsa, kişi qadın işini görə bilməz. Mən də daha qocalmışam, hər işə çata bilmirəm.
Xəyal müəllim sözün dönüb-dolaşıb hara gələcəyini bildiyindən aradan çıxmağa çalışdı. Çörəkqabı ilə duzqabını götürüb ayaqlanmaq istəyirdi ki, qapı dğyüldü.
-Get qapını aç, onları sonra apararsan.-deyə anası ona baxdı.
Xəyal müəllim qapıya doğru gedib qapını açdı. Rafiq gülərüzlə içəri girdi. Onu belə görən Xəyal müəllim:
-Hadasan ə? Deməmişdin ki, bəs bu gün mağazanı tez bağlayacaqsan?-deyə danlamağa başladı.
-Sənin də çərşənbən mübarək. Nə olub, gələn kimi deyingən arvadlar kimi düşmüsən üstümə? Həyətdə idim də, tonqalın üstündən tullanırdım. Sənin üçün də arzu tutub tullanmışam. Ay Allah əvvəl bu qardaşımın qismətini, sonra da mənim yolumu aç, deyə.
-Analı-balalı başqa söz bilmisiniz də.-Xəyal müəllim tər-stərs qardaşına baxıb başını buladı.- Tonqaldan tullanacağına gəlib mamaya kömək eləyədin.
-Sən varsan da daha, mamanın gül balası. Doğrudan ha, sənin önlüyün hanı?-deyə qardaşı gülə-gülə soruşdu.
-Bi dənə ilişdiləcəm...-Xəyal müəllim yumruğunu havaya qaldıraraq tərs-tərs qardaşına baxdı.-Nə isə, gəl kömək elə.-deyib mətbəxə doğru getdi.
-Nə dalaşırsınız orada?-mətbəxdən Sənubər xalanın səsi gəldi.-Ağzınız işləyincə biraz da əliniz işləsin.
-Gəlidm mama, gəldim.-deyə ayaqqabılarını soyunan Rafiq hamamın qapısını açdı.-Əlimi yuyub gəlirəm.
-Eheeey!-deyə otaqdan qayıdan Xəyal müəllim əlini havada yelləyərək-Sən hamama giləsi, əlini