qəlyanaltılar süfrəyə düzülmüşüdü. Qalırdı süfrəyə əyləşmək. Bunun üçünsə onlar Raminlə atasını gözləməli idilər. Çünki onlar bazarlıq zamanı yaddan çıxan meyvə şirələrini almağa getmişdilər. Qapının zəngi basıldı.
-Mən baxaram.-deyib Ayan qapıya getdi. Gələn atası ilə qardaşı idi. Ayan onları görcək-Harada qaldınız? Yeməklər soyudu ki.-dedi.
-Harada qaldığımızı qardaşından soruş.-Akif dayı oğluna baxdı.-Mütləq elə bunun dediyi alma soku olmalıdır. Üç dənə market gəzdirib məni.
-Neyləyim e, bacı? Başqasından içə bilmirəm də.-deyə Ramin əlindəki zənbili bacısına uzatdı.-Narahat olma,-deyə ayaqqabılarını soyuna-soyuna bacsına göz vurdu.-Portağalla şaftalı suyu da var.-sonra yadına nə düşdüsə-Bacı, bilirsən, Xəyal müəllimgilin mağazası yanıb e.-dedi.
-Nə?-deyə Ayan təəccübləndi.
-Yanmayıb e, yandırıblar.-deyə Akif dayı əlavə etdi.
Bunu mətbəxdən gələn Xatirə müəllimə də eşitdi.
-Kim eləyib bəs?
-Nə bilim, hansı mərdiməzarın işidirsə. Camaat iki qəpik çörək pulunu qazanırdı, ona da qənim kəsildilər.-deyə-deyə Akif dayı mətbəxə doğru getdi.
Ayanla Xatirə müəllimə çaşqınlıqla bir-birilərinə baxırdılar.
Xəyal müəllim telefonda anasını sakitləşdirməyə çalışırdı ki, birdən aşağıdan, bölmənin birinci mərtəbəsindən ayaq səsləri eşitdi. İki nəfər polis məmuru əlləri qandallı bir nəfərin qoluna girib yuxarı çıxırdılar. Tez-tələsik anası ilə sağollaşan Xəyal müəllim biraz da pilləkənə yaxın gedib diqqətlə gətirilənin kim olduğunu ayıdnlaşdırmaq istədi. Polis məmurları növbəti pilləkənə burulanda Xəyal müəllim gözlərinə inana bilmədi. Eynəyini gözünə bərk-bərk sıxıb diqqətlə gətirilənə baxdı.
-Kələm?
Əsəbindən dişi damağını kəsən Kərəm qanlı-qanlı Xəyal müəllimə baxıb dedi:
-Niyə təəccüblənirsiniz ki, müəllim? Guya məni siz satmamısınız?
-Mən...mən səni niyə satım ki? Bbb...bbunu sən eləmisən?
-Özünüzü bilməməzliyə qoymayın, müəllim. Yanğını bəhanə eləyib məni aradan götürmək istədiniz. İstəyinizə də çatdınız, buyurun, meydan sizindir!
-Sən nə danışısan? Nə