eləyirəm.
-O nə sözdü? Mənim üçün xoşdu.
-Eşitdim başınıza xoşagəlməz hadisə gəlib? Dükana çox ziyan dəyib?
-Düz eşitmisiniz,-deyə Xəyal müəllim ah çəkdi,-dükandan heç nə qalmayıb. Dayanan yeldə aşımıza su qatıldı. Nə anamı sakitləşdilə bililəm, nə qaldaşımı.
-Allah köməyiniz olsun. Kimdənsə şübhələnirsiniz?
-İnan ki, ağlıma kimisə gətilib günaha batmaq istəmiləm. Amma ağlıma gəlməyən başıma gəldi. Təsəvvül eləyisiniz, şübhəli kimi Kələmi tutub gətiliblə?
-Kələmi?-deyə əvvəlcə duruxan Xatirə müəllimə sonra başa düşdü.-Hə, Kərəmi,...-daha sonra isə başa düşdüyünə təəccübləndi.-nə, Kərəmi?
Ayan isə bunu eşitdiyinə heç də təəccüblənməmişdi.
-İnanın ki, onu qabağımda göləndə mən də ən az sizin qədəl təəccübləndim. Mən onun belə bir iş tutacağına hələ də inanmılam.
-Elə mən də. Bəs niyə ondan şübhələniblər?
-Bilmiləm, dedikləlinə gölə yanğın başlayandan dəlhal sonla onun qaça-qaça olda uzaqlaşdığını gölüblə. Polisə xəbəl velən adam da imenni onun adını çəkib.
-Müəllim, onun adını çəkən hər kimdirsə onu tanıyır. Əgər bu şikayəti siz eləməmisinizsə, kim eləyə bilər?
Xəyal müəllim susaraq fikirləşməyə başladı. Xatirə müəllimə də fikirləşirdi. Amma heç biri fikrində tutduğu adamın adını dilinə gətirməyə cəhd eləmədi. Uzun sükutdan sonra Xəyal müəllim:
-Bilmiləm müəllimə, bu dəqiqə beynim donub.-deyə sözünə davam elədi.
-Allah bir daha köməyiniz olsun. İnşallah bunu eləyən tapılar.
-İnşallah. Müəllimə, zənginiz üçün çox sağolun. Həqiqətən də kiminləsə danışmağa ehtiyacım val idi.
-Xoşdur, hələlik.
Telefonu söndürən Xatirə müəllimə təlaşla Ayana baxdı.
-Eşitdin, Kərəmi tutublar?
-Yaxşı eləyiblər,-deyə Ayan tükünü belə tərpətmədən dilləndi,-mən də elə bunu gözləyirdim.
-Ayan, necə yəni bunu gözləyirdim? O bunu niyə eləsin ki?
-Hələ də başa düşməmisən?-Ayan heyrətlə ona baxdı.
-Nəyi?
-Kərəmin sizə-Xəyal müəllimlə sənə olan aqressiyasının səbəbini?
-Gəncdir də, bəzi müəllimlərini sevməyə bilər.
-Xatirə safsan, sən? Sən hələ də onun sənə qarşı