Əli əlini ürəyinin üstünə qoyaraq gözlərini Ayanın gözlərinə zillədi.
-Onda buna doğru olmayan zaman və doğru olmayan insan deyək. Bəlkə Kərəmi də bunu eləməyə bunlar vadar eləyib?
-Bəlkə də. Amma mən yenə də yanğını Kərəmin törətdiyinə inanmaq istəyirəm. Yəni, şifahi xalq ədəbiyyatında adına Yanıq Kərəmi deyə bilərlər,-Əli qaşının birini qaldırıb maraqlı üz ifadəsi alaraq,-amma yanmaq üçün də Əsli lazımdır da. Xatirə müəllimə də Əsli deyil.-dedi.
-Əli!-deyə Ayan gülümsəyərək tərs-tərs ona baxdı.
-Zarafat eləyirəm. Fikirləş də, sevilmədiyin halda sevdiyin insana əzab verərək onun gözündən düşmək istəyərsən?
-Yox, amma özümü də onun gözünə soxmamağa çalışaram.
-Hmm, deyəsən Kərəm bunu fikirləşməyib.-deyə Əli fikirli halda dodaqlarını büzdü.
Ədəbiyyat dərsi idi. Hazırqayıb edən Xaitrə müəllimə kitabı açıb mövzuya baxdı və üzünü sinfə tutaraq sözə başladı.
-Deməli, uşaqlar, keçən dərsdə Mir Cəlalın həyat və yaradıcılığı ilə tanış olduq. Bu gün də Mir Cəlal mövzusunu davam etdirəcəyik. Onun ən məşhur əsəri olan “Bir gəncin manifesti” ilə tanış olacağıq. Bu əsərdə...
-“Bir gəncin manifesti-Kərəm”-Tariel istehzalı müdaxiləsi ilə həm Xatirə müəllimənin, həm də uşaqların fikrini yayındırdı,-Görəsən, Mir Cəlal sağ olsaydı, öz müəlliminin mağazasını yandıran bir gəncdən nə yazardı?
-Kim deyir ki, mağazanı Kərəm yandırıb?-deyə Kənan arxaya dönərək tərs-tərs ona baxdı.
-Bəs kim deyir ki, o yandırmayıb?-Tariel də özünü qabağa verərək Kənana baxdı.
-Uşaqlar, bunu tənəffüsdə müzakirə eləyərsiniz. İndi icazə verin, dərsi izah eləyim.
-Müzakirə eləməli nə var ki, müəllimə? Hər şey göz qabağındadır. Kor kor, gör gör.
-Necə baxarsan, elə də görərsən. Kərəmin günahını almağa tələsmə. Hələ bilmək olmaz kim yandırıb.-Ayana verdiyi sözdən sonra Əli birinci dəfə idi ki, Tarielə cavab qaytarırdı.
-Yaxşı, səncanı,-deyə Tariel üzünü turşudaraq Əliyə baxdı,-ona görə səhəri türmədə açıb?
-Türmədə deyil, nəzarətdə.-Yusif də o yandan söhbətə qoşuldu.
-Fərqi nədir, Həsən keçəl,