səni Sirac müəllimə şikayət eləyərəm.
-Ufff, yaxşı gedirəm!-deyə Taleh narazı halda dodaqlarını büzdü.-Siz böyüklər də yaxşı üsul tapmısınız e, şikayət!
-Sən hələ buradasan?
-Yox, getmişəm!-deyə Taleh qaça-qaça pilləkənə tərəf getdi.
Ayan qardaşına görə narahat olmağa başladı. Çaşqın halda foyedə o tərəf-bu tərəfə gedir, arada bir də direktorun otağına tərəf boylanırdı. Katibələrdən icazə alıb evə zəng eləmək istəyirdi, amma direktordan da çəkinirdi. Çünki Oqtay müəllim telelfonun tez-tez məşğul edilməsinə əsəbiləşirdi.
-Ayan, nə olub?-deyə Əli ona yaxınlaşdı.
-Qardaşım dərsə gəlməyib.
-Ona görə belə narahatsan? Bəlkə evdədir?
-Ola bilməz e,Əli. o xəstələndiyi günlərdən başqa heç vaxt dərsdən qalmır. Dünən də yaxşı idi, xəstə görünmürdü. İndi evə zəng eləmək istəyirəm, amma direktrun otağına getmək istəmirəm.
Ətrafına boylanan Əli əlini cibinə atdı. Lakin bu vaxt gözü pilləkəni enən dərs hissə müdiri Esmira müəlliməyə sataşdı. Ayanın qolundan tutub özü ilə qapıya tərəf apardı.
-Əli, neyləyirsən?-Ayan çaşbaş qalmışdı.
Çölə çıxdılar. Əli oun bir qədər də aparıb küncdə dayandı. Sonra cibindən əl telefonunu çıxarıb ona uzatdı.
-Götür, Raminə zəng elə.
-Buna görə?-telefonu görən Ayan gülməyə başladı.
-Hə, içəıridə verə bilməzdim. Esmira müəllimə pilləkəndə idi. Görsəydi, alacaqdı.
-Qorxursan, niyə telefon gəzdirirsən? Yox Əli, çox sağol.
-Bəs neyləmək fikrindəsən?
-Bilmirəm, evə gedərəm də yəqin.
E-və gedənə qədər ağlına min fikir gələcək, həyəcan keçirəcəksən. Mən də buna razı ola bilmərəm.
Ayan maraqla ona baxdı. Özünü itirən Əli:
-Yəəni...əgər sənə kömək eləyə bilərəmsə niyə də narahat olasan?-dedi.-Götür, zəng elə.
-Yaxşı,-deyib Ayan ev nömrələrini yığmağa başladı. Operator qız ev telefonun danışıq haqqına görə bağlı olduğunu dxəbər verdi.-Telefonumuz bağlıdır.-deyə Ayan məyus halda üzünü turşutdu.
Əlinin təklifi ilə Ayan bacısına və öz nömrəsinə də zəng elədi. Bacısının telefonu da bağlı idi. Öz nömrəsi isə cavab vermirdi. Bu da o demək idi