i ki, evdə heç kim yoxdur. Bu onu daha da təlaşlandırdı. Əli isə min səbəb gətirib onu sakitləşdirməyə çalışırdı. Axırda Raminə yolda rast gəlmək ümidi ilə birlikdə evə dorğu getməyə başladılar.Müəllimlər polis bölməsindən çıxmış, dayanacaqda marşrut gözləyirdilər. Xəyal müəllim:
-Bilsəydim ifadəmi dünən veləldim,-dedi,-Ağayevi elə gölüb lap pis oldum.
-Hmm,-deyə Xatirə müəllimə məyus şəkildə dodaqlarını büzdü,-bizə düşmək kimi baxırdı. Amma əsas odur ki, şübhələr onun üstündən götürüləcək.-bir qədər susub köks ötürərək sözünə davam elədi.-Hələ də inana bilmirəm, Ülvi bunu necə eləyə bildi?
-Sevginin gözü koldu, insana hə şeyi elətdili.
-Sevgi?-deyə Xatirə müəllimə kinayə ilə gülümsədi,-onunku sevgi deyil, xəbislikdir. O ancaq özünü sevir, ancaq özünü düşünür.
Elə bu vaxt onun telefonu zəng çalmağa başladı. Telefonunu çıxarıb ekranda Əlinin adını görcək təəccübləndi.
-Buyur Əli?-deyə zəngi açıb qulağına qoydu.
Lakin digər tərəfdən Ayanın səsini eşitcək təəccübü birə-beş artdı.
-Bacı, mənəm e. Evdəsən?
-Ayan? Yoox, evdə deyiləm. Nə olub ki?
-Ramin məktəbə gəlməyib. Evə zəng elədim, götürən olmadı. Çox qorxuram.
-Dayan görüm e, necə yəni məktəbə gəlməyib?
-Gəlməyib də. Talehi gördüm, o dedi ki, bu gün dərsdə olmayıb.
-Yaxşı, yaxşı, təlaşlanma. Sən indi haradasan?
-Evə gedirəm, Əli də yanımdadır. Sən də gəl, nə olar.
-Yaxşı, get, indi gəlirəm. Amma hələlik xalagilə heç nə demə. Bəlkə evdədir, yatıb qalıb?
-Öz dediyinə inanırsan? Bu vaxt yatmaq olar?
-Mən nə dediyimi bilirəm ki? Nə isə sən evə get, mən də gələcəm.
Xatirə müəllimə telefonu söndürüb təlaşla Xəyal müəllimə baxdı.
-Ramin dərsə getməyib. Evdə də yoxdur. Bu nə ola bilər, müəllim?
-Təalşlanmayın. Bəlkə dostlalı ilə halasa gedib?
-Dərs vaxtı? Onu heç xəstələnəndə dərsdən saxlamaq olmur. İndi dostları ilə gəzəcək? Burada nəsə başqa şey var.
-Yaxşı, ağlınıza pis şeylə gətilməyin. Baxın, avtobus da gəldi. Evə getməsəniz, halada olduğunu öylənə bilməzsiniz.
Onlar tez-tələsik marşruta