mindilər. marşrutdakı on dəqiqə Xatirə müəllimə üçün on ilə bərabər keçdi. Nəhayət marşrutdan düşüb gəzə-gəzə məhəllələrə doğru getməyə başladılar. Növbəti aralığa çatanda onlardan beş-on addım aralıda divara söykənib kinayə ilə onları süzüb gülümsəyən Ülvini gördülər.
-Nç, nç, nç,-Ülvi başını bulaya-bulaya,-ağlıma gəlməzdi ki, bir gün məni belə bir dördgözə dəyişərsən?-deyirdi.
Onlar Ülvini görcək duruxub bir-birilərinə baxdılar. Xatirə müəllimə nə deyəcəyini bilmirdi:
-Ü...Ül...Ülvi?
-Görürsən dördgöz,-o üzünü Xəyal müəllimə tutub kinayə ilə,-sənin yanında gəzməklə deyil e, hələ də məni görəndən həyəcanından dili tutulur?-dedi.
-Həyəcanından, yoxsa əsəbindən? Sən nə üzsüz adamsan ə?-deyə Xəyal müəllim ona doğru getdi, yaxasından tutub,-Mağazamı yandılmağın az deyil, həl bi utanmaz-utanmaz oltalıqda da gəzilsən?-deyə silkələdi.
-Yavaşş, müəlim!-deyə Ülvi onu özündən geri itələdi. Biz səninlə belə danışmışdıq? Deyəsən, dediklərimi ciddi qəbul eləməmisən? Qorxaq uşaqlar gedib anasına şikayət eləyən kimi sən də məni polisə şikayət eləmisən?
-Deyək ki, hə. Səndən qolxacam?
-Ülvi,-deyə həyəcan və qəzəblə ona baxan Xatirə müəllimə axır ki, dilləndi,-səni mən şikayət eləmişəm!-özünü güclü göstərməyə çalışsa da gözlərinin dolması və səsinin titrəməsi onu ələ verirdi.
-Sən şikayət eləmisən?-heyrətlə qaşlarını qaldıran Ülvi ona baxdı.-Bunu sən eləmisən?
-Hə, mən eləmişəm! Çünki səni tanıyıram! Amma heyf ki, tanıyıram!
-Peşman olacaqsan.
-Niyə, mən idə öldürəcəksən?
-Yoox, mənə sənin kimi monoton düşünmürəm. Sənin üçün ayrı planlarım var. Ehtiyatlı adamam, bilməmiş olmazsan.-telefonunu çıxarıb kiməsə zəng elədi.-Alo, uşaq yanındadır? Lap yaxşı, xuliqana de, maşını iyirmi yeddiyə gətirsin.
-Nə uşaq?-Xaitrə müəllimə təlaşla qaşlarını çatdı.-Ramin...Ramini sən qaçırmısan?
-Molodes, dedim başa düşməzsən. Əgər dediklərimlə razılaşmasan, xalan oğluna əl-fatehə!
-ə, ə...,-Xəyal müəllim yenidən onun yaxasından yapışdı,-sənin uşaqla nə işin val? Gücün ona