b müəllimə?
-Xəyal müəllim bu sizin mağazanı yandırmağı az deyilmiş kimi hələ bir zəng eləyib polisə Kərəmi də şikayət eləyib.
-Nə? Sən eləmisən?-deyə Xəyal müəllim onun yaxasından yapışdı.
-Burax ə, burax! Mən heç kimi şikayət eləməmişəm!
-Bəs onun adının Kərəm olduğunu haradan bilirsən?
Ülvi özünü əməlli-başlı işə salmışdı. Özünü müdafiə eləyəcək söz tapa bilmirdi. Elə bu vaxt bir maşın sürətlə onlara yaxınlaşdı. Maşın onlardan beş-on addım aralıda tormoz verərək dayandı. Bu Ülvinin gözlədiyi maşın idi. Bu an üçünsə Ülvinin qurtuluşu. Maşını görən Ülvi onlara baxıb gülməyə başladı.
-Ha, ha, ha. Məni sıxışdırmışdınız guya?
Vəziyyətin dəyişdiyini görən Xəyal müəllim cəld hərəkətlə həmkarını Ülvidən aralayıb onu qorumaq üüçün özünü onun qabağına verdi. Təlaşlanan Xatirə müəllimə:
-Xəyal müəlim, nə olub?-deyə soruşdu.
-Təlaşlanmayın, amma deyəsən bunlalın məqsədi başqadı.
Oğlan maşından çıxıb Ülviyə baxdı.
-Qaqaş, hansından başlayaq?
-Ə, yaxşı, qorxutma camaatı. Biz o qədər də qəddar deyilik. Prosto dəyənəyi çıxar.-deyib Ülvi qəhqəhə çəkərək gülməyə başaldı.
-Ülvi, dəlisən sən?!-Xatirə müəllimə qışqırdı.
-Hə, bəs bilmirdin?
Maşının yanındakı oğlana işarə eləyən Ülvi özü də yavaş-yavaş Xatirə müəlliməgil tərəfə yaxınlaşmağa başladı. Xəyal müəllimlə üz-üzə dayanıb sakit şəkildə:
-Çəkil.-dedi.
-Niyə?
-Sənə hələ sakit-sakit deyirəm. Çəkil.
-Mən də sakit-sakit soluşulam. Niyə?
-Qaqaş, sənin canına qəsdin var?-əlində dəyənək dayanmış oğlan Xəyal müəllimi süzərək kinayə ilə dedi.-Çəkil deyir, çəkil də. Gərək vurub səni murdar eləyim?
-Çəkilmiləm!
-Ufff, mən sıxıldım axı,-deyib Ülvi əsəbiləşməyə başladı,-gəl bura!-deyərək əlini uzadıb Xatirə müəllimənin qolundan yapışdı.
-Yoox, burax qolumu!-deyə özünü geri çəkən Xatirə müəllimə müdafiə olunmağa başladı.
Bir əlilə Xatirə müəlliməni qorumağa, digərilə Ülvini uzaqlaşdırmağa çalşan Xəyal müəllim elə bu vaxt qarın nahiyyəsindən sərt zərbə yedi. Ağrının gücündən ikiqat qatlanıb dizi üstdə yerə çökdü.