cehd elemeyin, çünki gelib üstlerini birinci özüm yoxlayacam.
-Şpalqalka? O nedir?-deye Mehdi gözlerini qıyıb maraqla Leylaya baxdı.-Yeyilmeli şeydir?
-Yoox, geyilmeli şeydir,-deye Kenan güle-güle dedi,-bele nazik jiletdir, imtahanlarda geyinirsen, o deqiqe bütün sualların cavabını bilirsen.
-Hee,-deye Mehdi bayaqkı üz ifadesini deyişmeden Leylaya baxdı,-yoox vallah bizde ele şey yoxdur.
-Kenan, sen de?-deye Leylaya gülmeye başladı.-Bunu başa düşdük, sene ne oldu?
-İmtahandır da, yas deyil ki.-Kenan köks ötürüb ayağı ile yeri sürte-sürte,-Heyat bizimle zarafat eleyir, biz de imtahanla zarafat eleyek.-dedi.
Leylanın üzüne qonan ani tebessüm ele aniden de yox oldu. Bir anlıq dörd gün evvelki axşamı xatırladı. Qadirle danışdıqdan sonra da Kenanın üzüne bele bir kederli ve narahat ifade gelmişdi. Yolboyu ne Leyla, ne de Eleddin ondan ne olduğunu öyrene bilmemişdiler. İndi de Leyla ona göre de narahat idi. Qorxurdu ki, bu günkü imtahandan aşağı netice gösterer.
-Bu İsmayıl da lap öldürüb ki.-deye birden Mehdi dillendi.
-Niye, ne olub ki?-Zaman soruşdu.
-Ne olacaq, görmürsen?-Mehdi darvazanın qabağında dayanıb o teref-bu terefe boylanan İsmayılı gösterdi.-Ele bilir bura da üç nömrelidir, yene de qapının qabağını kesdirib.
-Bes ne eceb Seville gelmeyib?-deye Ayan maraqla soruşdu.
-Sevil qoymur,-Ramazan da söhbete qoşuldu,-hirslenir, keçen defe de demişdi ki, bir de arxamca gelme.
-Ayrıdılar ki?
-Yoox, prosto deyir ki, arxamca gelme, gören olar.
-Maraqlıdır, sen haradan bilirsen?-deye Kenan maraqla soruşdu.
-Haradan bilecek, metbuat katibidir.-Mehdi elini Kenanın çiyniye qoydu-Her defe İsmayıl Sevilgilin arxasınca gedende bunu da yanına salıb aparır.
Bu vaxt haqqında danışılan İsmayıl sinif yoldaşalrına yaxınlaşıb telaşla soruşdu.
-Uşaqlar, bilmirsiniz, Sevilgil harada qaldılar?
Leyla çiyinlerini çekdi. Ayan da başını bulayaraq bilmediyini dedi. İsmayıl yene de narahat şekilde yerinde vurnuxdu ve qapıya qayıtdı. Bu vaxt Eli uşaqlara yaxınlaşdı. Başıyla

<< 1 ... 109 110 [111] 112 113 ... 558 >>