sözünden sonra geri çekilen Eli onun bunu haradan öyrendiyini bilmedi. Qefilden gözleri Ayanın teessüfle ona baxan baxışları ile qarşılaşdı. Ele bu vaxt ora yaxınlaşan Ramazan maraqla:
-Ne olub burada?-deye soruşdu.
-Haradasan e?-deye İsmayıl soruşdu.-Camaat sene göre burada bir-birini qırır, sen ortalıqda yoxsan.
-İçeride idim de, bir oğlan var idi, onunla söhbet eleyirdim.
-Yox e, biz bunun babalını yumuşuq.-Yusif elini onun çiyine qoyub meze ile,-yazıq uşaq söhbet eleyirmiş. Yeni vacib olmasa gecikmezmiş.-dedi. Sonra yüngülce onun ensesine vurdu-E, sene göre burada Üçüncü Dünya Müharibesi qopacaqdı.
-Ne ise,-deye Leyla sesini yükseltdi,-esas odur ki, Ramazan da geldi, daha eve gede bilerik.
Belece onlar da mektebin heyetini terk eleyen diger on birincilerin axınına qoşuldular.

İşlediyi gözellik salonundan çıxıb eve geden Sevda arabir başını qaldırıb etrafa boylanır, yola, maşınlara baxırdı. Birden onun gözü yolun diger terefindeki bir qıza sataşdı. Onu Sevile oxşatdı. Hetta ona ele geldi ki, bacısının yanındakı oğlan onun elinden tutub. Öz-özüne:
-Sevil, özü de oğlanla? Yorğunluqdan lap başımı itirmişem ki.-deye dillendi.
Sehv gördüyüne özünü inandırmaq üçün başını qaldırıb bir de yolun diger terefine baxdı. Yox, deyesen yanılmırdı. Bu Sevil idi. Yanındakı sarışın da tanış gelirdi, amma Sevda onun kimliyini deqileşdire bilmedi. Ne edeceyini, ne düşüneceyini bilmirdi. Axı onun bacısı bele qız deyildi. Sevda bir an evvel yolun diger üzüne keçib bacısından bunların sebebini soruşmağa telesirdi. Tez-tez sağa-sola boylana-boylana yolu keçmeye başladı. Sevil elini İsmayılın elinden çekmeye çalışır, İsmayıl ise onun elini beuraxmaq istemeyib nese deyirdi. Sevdanın geldiyini gören Züleyxa onlara yaxınlaşıb Sevilin qolundan dartışdırmağa başladı. Lakin Sevilin başı ele qarışmışdı ki, ona mehel qoymurdu.
-Sevil, sen burada neyleyirsen?-Sevda çaşqınlıq ve qezeb ifade eden baxışlarla bacısına baxırdı.
Bu ani müracietden Sevil de,İsmayıl da diksindiler. O anın

<< 1 ... 120 121 [122] 123 124 ... 558 >>