beş deqiqe?-teeccübden Kenanın gözleri bereldi.-Evden qovulmusan?
-Yox e, ne qovulmaq?-gözlerini pencereden çeken İsmayıl onlara baxdı.-Siz özge deyilsiniz ki, qoy deyim. Sevile göre narahatam.
-Niye?
-Dünen bacısı bizi bir yerde gördü. Esdi, coşdu, biraz da Sevile acıqlandı. Fikirleşirem ki, menim yanımda qıza bele davrandısa...
-Desene, qorxduğun başına geldi. Sen de gerek bu qeder riske getmezdin. Qız sene o qeder dedi ki, dalımca gelme.
-Bilirem, amma neyleyim, ona göre narahat qalıram da.
-Kefdesiniz e,-Eleddin istehza ile onları süzüb elini havada yelledi,-birinin qardaşı deyir, bacımdan uzaq dur, o birinin bacısı yolda tutub acıqlanır. Qızlara serf etdiyiniz vaxtı derslere serf eleseniz, sizden adam çıxar, amma...
Eleddine baxıb başını bulayan Kenan onun yadına Leyla meselesini salmaq istese de özünü gücle saxladı. İsmayıl ise:
-Sen ağıllı ol, onda çıraq. Heç olmasa aramızdan bir adam çıxsın.-dedi.
Çox keçmedi ki, sinif dolmağa başladı. Hamı geldi, sinif nümayendesi ve Sevilden başqa. Zeng içeri vuruldu. Ülviyye müellime içeri girib şagirdlerle salamlaşdı. Dünenki imtahanı xeber aldı. İsmayılın gözü ise hele de qapıda idi. Sevil geldi, amma dersden on-on beş deqiqe keçmiş. Müellimeden icaze alıb yerine keçdi. İsmayılın telaş ve sual dolu baxışları ise onu izleyirdi. Bu baxışları hiss eleyen Sevil mimikası ile “Her şey yaxşıdır”deye onu arxayın salmağa çalışdı. Lakin bu da İsmayılı tam rahatlaşdıra bilmedi. Lakin qırx beş deqiqesi qırx beş ile dönen tekce İsmayıl deyildi. Ne qeder özünü sakit saxlamağa çalışsa da Eleddin de her qapı açılanda özünden ixtiyarsız qapıya boylanırdı.
Teneffüs. İsmayıl vaxt itirmeden Sevilin yanına geldi. Ele bu vaxt Sevil de Zlüeyxa ile derdleşirdi. İsmayılın onlara yaxınlaşdığını gören Züleyxa sevile göz vuraraq ayağa durdu ve oradan uzaqlaşdı. Sevilin yanında oturan İsmayıl bayaqkı üz ifadesi ile:
-Ne oldu, evdekiler çox incitdiler seni?-deye soruşdu.
-Yoox, ne incitmek? Narahat olma, her şey yaxşıdır.
-Nece yeni,

<< 1 ... 124 125 [126] 127 128 ... 558 >>