ise. Esas odur, teze psixoloqumuz var. Derdimiz olanda gedib danışarıq.-deye Qemer hevesle ellerini bir-birine sürtdü.
Leyla daha onlarla danışmaq istemediyinden onlardan aralanaraq sinfe doğru getdi. Uzaqdan onun geldiyini gören Eleddin birteher özünü partasına yetirdi. Heç ne yoxmuş kimi eline karandaşı alıb teste baxmağa başladı. İndi onun ürek döyüntüleri zeka itiliyini de keçirdi. Lakin başını qaldırıb onun terefe baxmadı. Eleddinin telaşını gören ekizler bir-birilerine baxıb qımışır, göz-qaşla danışırdılar. Partasına çatan Leyla qızlarla salamlaşdı. Gözucu Eleddine baxan Günay -Haradasan a bacı? Gözümüz qapı-penecerede qaldı ki.-deye soruşdu.
-Heç soruşmayın, qızlar.-Leyla paltosunu soyuna-soyuna deyinmeye başladı.-Saatın daşı axşam yatdı, sehere çıxmadı. Men oyananda sekkize on deqiqe qalırdı.
-Telefonu qurardın da.
-Ne bilim, men saatla oyanıram.
Leyla paltosunu asmaq üçün asılqana teref getdi. O qayıdana kimi Eleddin biraz özünü toplamağı bacardı. Leyla yerine oturanda Eleddin testden başını qaldıraraq onu hele indi görürmüştek:
-A, Leyla gelmisen?-deye soruşdu.
-He, bu gün gecikmeli oldum. Mene qayıb yazıldı?
-Deyesen.-deye Eleddin çiyinlerini çekdi.
Bacılar bir-birilerine baxıb qımışdılar. Özünü saxlaya bilmeyen Nuray eyhamla:
-A, Eleddin, sen burada idin?-deye ona baxdı.
-He, burada idim. Ne olub ki?
-Bayaqdan burada nece oturub qalmısansa varlığınla yoxluğun bilinmir.
Günay da bacısına qoşuldu. Eyni terzde:
-He vallah.-dedi.-Devequşu kimi başını kitab-defterin içine nece salmısansa...Adam bir durar, qapıya çıxar, pencereye baxar.
Qızların ne dediyini başa düşse de Eleddin onlara heç ne deye bilmirdi. Bayaqdan maraqla onlara qulaq asan Leyla:
-Qızlar, ne işiniz var, uşaqla?-deye zarafatla onları danladı.-Qoyun, oxusun, o bizim sinfin fexridir.
Ele bu vaxt Xatire müellime sinfe girdi. Melum idi ki, artıq ders başlamışdı. Hamı yerine keçdi. Lakin Eleddinin üzündeki meyus ifade keçmedi. Bilmirdi ki, sevdiyi qızın ona “uşaq”demesine

<< 1 ... 127 128 [129] 130 131 ... 558 >>