üzülsün, ya “sinfimizin fexridir”demeyine sevinsin.
Günel müellime direktorun otağının qarşısında dayanıb tez-tez saatna baxır, arabir de etrafına boylanırdı. O, sebirsizlikle refiqesinin direktorun otağından çıxmasını gözleyirdi. Çünki onun refiqesi Nigar artıq bu günden bu mektebde psixoloq kimi fealiyete başlayacaqdı. Onlar, Günelle Nigar eyni ali mektebin ayrı-ayrı fakultelerinde tehsil almış, tesadüf neticesinde tanış olub dostlaşmışdılar. Bu günden etibaren ise bu tehsil ocağında birlikde işleyecekdiler. Qapı açıldı. Gülerüzle içeriden çıxan
Nigar müellime refiqesini qapıda görüb:
-Bıy Günel, sen burada neyleyirsen?-deye soruşdu.
-Bilirdim ki, bu gün geleceksen. Yuxarıdan soruşdum, bezilerinin heç senden xeberleri de yoxdur. Zavuç dedi ki, direktorun yanındasan. Men de geldim, seni görüm. Ne oldu, Oqtay müellim seni nece qarşıladı? Aurası necedir, müsbetdir?
-Sağolsun, yaxşı adama oxşayır. Simasında sertlik var, amma hiss eleyirem ki, üreyi yumşaqdır. Evvel güldü, dedi ki, bu cür uşaqlara bir hefte döze bilseniz, size halaldır. Men de dedim ki, narahat olmayın, menim işim onlarla danışmaqdır.
-Ne yalan deyim. Oqtay müellim bu meselede haqlıdır. Men de evvel senin kimi optimist idim. Düşünürdüm ki, ne var e, uzaqbaşı ilk günden özümü ciddi apararam, müeyyen metodlar işlederem, her şey yaxşı olar. Amma bu iş bizim oxuduğumuz nezeriyye kitabaarındakı kimi asan deyil. Praktika tamam ayrı şeydir. Yaşayarsan, görersen.
-Sağol, vallah yaxşı motivasiya eledin.-Nigar müellime gülümseyerek başını buladı.-Sen yaxşısı budur, meni müellimler otağına apar, hemkarlarımla tanış olum.
Onlar söhbet eleye-eleye artıq pillekenin ayağına çatmışdılar. Günel müellime yuxarını işare eleyerek:
-De, müellimler otağı yuxarıdadır,-dedi,- indi dersdir, inanmıram ele çox adam olsun.
-Eybi yox, onda men otağıma keçerem. Direktor dedi ki, ikinci mertebededir.
-He, köhne psixoloqun otağı. Men apararam seni.
Onlar ikinci mertebeye çatmışdlar ki, pillekenin başında Xeyal

<< 1 ... 128 129 [130] 131 132 ... 558 >>