gelib.
-Bu qeder de yox! Men de bu Kenanı ağıllı bilirdim. İnsafsız gede, adam da bir qızın hisleri ile bele oynayar?
-Görürsen ki, hamısı eynidir. Sen sen ol, bu oğlan milletine inanma.
-Heç vaxt! Ele bir niyyetim var idise de bundan sonra olmayacaq.
Onlar dersleşe-derdleşe sinfe girdiler.
Ona ayrılan otaqla tanış olub eşyalarını yerleşdiren yeni psixoloq mektebin abu-havası ile qiyabi de olsa tanış olmaq üçün teneffüs
vaxtı dehlizde, uşaqların arasında gezişmeye başladı. Hamı maraqla ona baxır ve öz-aralarında pıçıldaşırdı. O ise bir psixoloq kimi insanların ilk anda reaksiyasını bildiyi üçün sadece onlara baxıb gülümseyirdi. O bilirdi ki, onu bu mektebde çetin, qayğılı ve bir o qeder de maraqlı günler gözleyir. Çünki o hem de bilirdi ki, insanlar kimi onların psixologiyası, heyata baxışları, problemleri de ferqlidir. Lakin bir-birinden ferqlenen üç-dörd yaş dövrüne aid şagirdleri özünde birleşdiren müessisede-mektebde işlemek onu qorxutmur, eksine qürurlandırırdı. Belece gezişirdi ki, birden gözü bayaq “Ferid”dediyi müellime sataşdı. Onun yanında böyük ehtimalla hemkarı olan bir qız da var idi. Onlar bir kenarda durub söhbet edirdiler. Nigar müellimenin özünün de başa düşe bilmediyi bir şeyler olurdu. O keçmişinden gelen, “tanımadığı tanışını”qısqanmağa başlayırdı. Özünü daha çox itirmeden özüne gelmeye çalışdı.
-Neyleyirsen sen Nigar?-dedi öz-özüne.-Unutma ki, sen psixoloqsan. Senin işin inlsanlara kömek elemek, onlara heyat eşqini qaytarıb ne olursa olsun, yaşamağın gözel olduğunu aşılamaqdır. Amma özüne bax! Sen hele de keçmişinde ilişib qalmısan.
Nigar müellimeni gören Xeyal müellim arıtq Xatire müellimeye onun haqqında danışmağa, hetta onunla birlikde ona yaxınlaşmağa başlamışdı. Onların yaxınlaşdığını gören psixoloq özünü ele almağa çalışırdı.
-Xatile müellime, tanış olun. Size bayaq dediyim yeni psixoloqumuz...-Xeyal müellim onun adını xatırlamadığından duruxdu, ona baxıb,-bağışlayın, adınız ne idi?-deye soruşdu.
Her ne olursa olsun

<< 1 ... 131 132 [133] 134 135 ... 558 >>