bunu da öyrenmek heç de asan deyildi. Diger terefden Yusifden de bu haqda heç ne soruşmaq istemirdi. Ne qeder olmasa da Yusif Elini satmazdı, nece ki, eyni şeyi Sevinc Ayan üçün eleyirdi.“d”li Sevincden eşitdiklerinden sonra Ayan da özüne deyildi. Olduqca Eliye teref baxmamağa, onunla ünsiyyetden qaçmağa çallışrdı. Onunku qısqanclıqdan daha artıq bir şey idi. Belke de xalası qızına yazdığı mektub meselesini eşitmemiş olsaydı indi Elinin Sevince qarşı olan münasibetini qısqanmaqla kifayetlene bilerdi. Lakin Ayan Elini başa düşe bilmirdi. Neye göre bir oğlan mektub yazacaq qeder ciddi olduğu meqamda yaranan kiçik bir uğursuzluqdan fikrini deyişib meylini başqasına salsın?
Ramazanla danışa-danışa mektebin darvazasına yaxınlaşan Mehdi darvazanın qabağında qurumuş söyüd ağacının yanında dayanıb o teref-bu terefe boylanan tanış simaya sataşdı. Telaşla ona yaxınlaşıb:
-Sen burada neyleyirsen?-deye soruşdu.
-Seni görmeye gelmişem.-Ramal özünemexsus bir arxayınlıqla dillendi.
-Men de inandım. Guya bilmirem, niye gelmisen?
-Bilirsen daha niye soruşursan?
-Niye soruşuram? Çünki keçen defe imtahandan sonra seni xeberdar elemişdim, o qıza yaxın getme, onu seven biri var deye.
-He ne olsun seven biri var? Qız onu sevir? Bilinmir, belke de yox. Men şansımı sınayacam.
-Sına, sına. Amma onu deyim ki, qız seni beyenen deyil.
-Niye, ne olub ki, mene?
-Helelik heçne. Amma Eli üz-gözünü bezeyenden sonra neler olacağını deye bilmerem.
-Onunla qorxudursan meni?-deye Ramal kinaye ile ağzını büzdü.
-Mence qorxsan yaxşı olar.-deye bayaqdan susaraq söhbete qulaq asan Ramazan dillendi.-Çünki hirslenende onun qabağında heç müellimler de dura bilmir.
Mehdi teeccüble dönüb Ramazana baxdı. Ramazan ise ona göz eleyib sözüne davam eledi.
-Bütün mekteb onune linden dad eleyir. Tesevvür ele de bütün mekteb direktordan qorxur, direktor ise Eliden. Mence sen bir de fikirleş, bir qıza göre deymez.
-Eşitdin?-Mehdi özünü ciddi tutmağa çalışaraq Ramala baxdı.-Men bunları sene demek

<< 1 ... 133 134 [135] 136 137 ... 558 >>