istemirdim. Vallah özümden çox sene göre qorxuram. Biz nece de olsa çırpılmağa öyreşmişik, amma sen naşısan, tab getirmezsen.
-Gedin e buradan! Bunlara bax, menim gözümü qorxudurlar. O variant çoxdan ölüb. Hele bilmek olmaz, kim kime tab getirmeyecek.-Ramal bir qeder etrafa boylandı-Bayaqdan buradayam, amma o qızı göre bilmirem. Belke de görmüşem, amma tanıya bilmemişem. Maşallah, sizin mektebin bütün qızları bir-birine oxşayır. İndilik gedirem, hazırlığım var. Ancaq menim de adım Ramaldırsa o qızı tapacam ve özümü sevdirecem. Onda görerik sizin Elini.
-Ramal,-deye Mehdi dişlerini qıcayaraq ona baxdı,-qohumsan demerem, bir dene ilişdirerem buradan evinize qedre ayağın yere deymeden gedersen. Bağla, bu söhbeti!
-Yaxşı, yaxşı, qorxdum, gedirem.-Ramal lağla ellerini yana açıb bir-iki addım geri getdi.-Amma men sözümün ağasıyam, ha, görersen.-deyib yene de sağa-sola boylana-boylana oradan aralandı.Mehdi elleri ile başını tutub etrafına baxır, ne eleyeceyini bilmirdi:
-Ay daa, bu işin içinden nece çıxacam, e? Bunun kimi qohumum olana qeder min manat borcum olaydı.
-Bu Ayanı haradan gördü ki?-deye Ramazan teeccüble soruşdu.
-Dünenki imtahanda. Bizimle bir otağa düşmüşdü. Amma haradan bilim ki, bele olacaq? Aye, Eli bilse nece olacaq?
-Gel biz hele ki Eliye heç ne demeyek. Desek, Eli coşacaq, sonra qan düşecek. Mence qohumun prinsipe düşüb, bir-iki güne yadından çıxarar.
-İnşallah Ramo, İnşallah! Ne qeder ki Eli buralarda yoxdur, gedek buradan.
Mektebden çıxan Xeyal müellim evvel eve getmek istese de sonra qerara geldi ki, dükana-qardaşının yanına getsin. Hem temir üçün çağrılan ustalarla tanış olar, hem qardaşına kömek eleyer, hem de üreyini boşaltmağa adam tapar. İndi buna daha çox ehtiyacı var idi. Xatire müellime ile danışdıqlarını fikirleşe-fikirleşe gelib dükanın qabağına çatdı. Bu vaxt Rafiq dükanın pillekeninde durub etrafa boylanırdı. Onu bele gören Xeyal müellim:
-Ustala hele gelmeyib?-deye xeber aldı.
-Zeng vurmuşam, on-on beş deqiqeye burada

<< 1 ... 134 135 [136] 137 138 ... 558 >>