olmasaydım, bele olmazdı.”deyildi. Men de “Men bele fikileşmilem, eksine, yaxşı ki valsınız.”dedim
-Ele bu?-deye Rafiq üzünü turşutdu.
-He de. Ne olmalı idi ki.
-Sen bele elesen, şadlıq sarayına qeder gedersen.
-Doğludan?-deye Xeyal müellimin gözleri parıldadı.
-He, bes nece? Gedib toyuna elli manat yazdırıb, yeyib-içib, oynayıb gelersen.
-Sağol e, yaxşı teselli velilsen.
-Eziz qardaşım,-Rafiq ona yaxınlaşaraq elini qardaşının çiynine qoydu,-incime, senin xoşbextliyini men özümkünden daha çox isteyirem. Çünki sen xoşbext olmasan, men de ola bilmeyecem. Birincisi, senin müraciet terzin başdan-ayağa sehvdir. “Siz” nedir? Arada bu boyda resmilik var ve sen ona üreyini açmaq isteyirsen? Birinci, “siz”i yığışdır, “sen”e keç. Sonra çalış, onunla bele heyat, gündelik meşğuliyyet, ne bilim, bele en çox danışılan mövzular etrafında danış. Nelerden xoşu gelir, nelerden gelmir. Arada özün haqqında da danış hem özünü tanıt, hem de onu tanı. Arada bir de bele yüngülvari romantik cümleler qur “Yaxşı ki varsan.” “Bu reng sene çox yaraşır.”kimi. Bir de en esas şert-ne danışırsan, danış, amma bir qızın yanında heç vaxt özünü teriflemeye, göyden getmeye çalışma. Çünki ekser qızlar buna inanmırlar. Esmer indi de teze-teze danışmağa başlayanda özümü teriflediyim vaxtları başıma vurur.
Qardaşına qulaq asdıqca Xeyal müellimin eyni açılır, üreklenirdi.Ayanın dalğınlığı hem ders, hem de hazırlıq boyu Xatire müellimenin gözünden yayınmadı. Ona göre de hazırlıqdan sonra onu saxlayıb sebebini öyrenmek qerarına geldi. İnkar elese de Ayan sonra “d”li Sevinc meslesini ona danışdı. Xatire müellime ise bele xırda meseleye göre özünü üzmemeyi, hadiselere tamam ayrı terefden baxmasını dedi.
-Bezen oğlanlar bir qıza üreyini açmaq üçün aşqa bir qızın meslehetine ehtiyac duyarlar. Yeqin ki, Eli de Sevincden bu meseledmeselede meslehet alır. Bir de ki, bir oğlan bir qızla söhbet eleyirse, mütleq aralarında nese var demek olmaz.
Aradan keçen günler erzinde Xatire müelimenin dediklerine

<< 1 ... 136 137 [138] 139 140 ... 558 >>