üreklenen Yusif Elinin üzüne baxaraq başıyla teşekkür eleyib ondan aralandı. Eli sinfe qayıtdı. Tez-tez pencereye boylanan Ayan ve Asya da Sevince göre narahat idiler. Çox keçmedi ki, Yusif meyus halda sinfe girdi. Qızlar onu bele görüb telaşla bir-birilerine baxdılar. Eli onun qabağına gedib:
-Ne oldu, danışa bildin?-deye soruşdu.
Yusif telefonu ona qaytararaq:
-Xestedir,-dedi,-Xaver xala dedi ki, deyesen suçiçeyidir. İndilerde poliklinikaya getmelidirler.
-Allah şefa versin. Esas odur ki, danışdın, üreyin rahatlaşdı.
-Çox rahatlaşdım, Eli, çox! Suçiçeyi bilirsen, nedir? En azı on beş gün derse gele bilmeyecek! Xestelenmeyi ele bu güne qalmışdı?
Onun esebleşerek sesini qaldırdığını gören Eli qolundan tutaraq:
-Yaxşı, deli olma,-dedi,-camaat sene baxır. Gel, çöle çıxaq.
Onlar çıxırdılar ki, Ayan Elini sesleyib:
-Eli, Sevince nese olub?-deye soruşdu.
-Yoox, narahat olma. Deyesen suçiçeyidir.
-Ne danışırsan?
-Oy, boje moy! İndi bu qız derse gele bilmeyecek?
-Deyesen.-deye çiyinlerini çeken Eli Yusifle birlikde sinifden çıxdı.
İkinci ve üçüncü ders boyu sema kimi Yusifin de üzünden qara buludlar çekilmedi. Tez-tez Ayana teref baxan Eli eli ile portfelini de yoxlayırdı. Sebirsizlikle gözlenilen an gelib çatdı. Qızları tebrik edib sevindirmek üçün oğlanlar bir növ seferber oldular. Növbeti teneffüsde sinifde bir canfeşanlıq, bir ayaqlanma başladı ki, gel göresen. Adet etdiklerinden qızlar da özlerini heç ne olmamış kimi aparırdılar. Keçen defeki şanssızlığı yaşamamaq üçün Eli portfeline bir de göz gezdirdi. Hediyyeni yerinde görüb derinden nefes aldı. Qaçaraq nezerlerle etrafa boylanıb hediyyeni çıxarmaq üçün portfeline doğru eyildi. Bu vaxt Ayanın gözucu ona baxdığını görmedi. Sevine-sevine hediyyesini çıxarmaq isteyirdi ki, bu vaxt arxadan çiynine bir elin toxunduğunu hiss eleyib diksinerek arxaya döndü. Ramazan başı ile arxanı işare eleyib qonşu sinifdeki Sevincin onu çağırdığını dedi. Çaresiz qalan Eli hediyyeni yerine qaytarıb Ayana teref baxdı.

<< 1 ... 138 139 [140] 141 142 ... 558 >>