Ayanın başı söhbete qarışmışdı. Vaxt itirmemek üçün yeyin addımlarla qapıya doğru getdi. Bu defe bu Ayanın gözünden qaçmadı. Xatire müellimenin dedikleri bu defe kömeyine çatmadı. Ona ele geldi ki, Eli bu ilki hediyyesini Sevince alıb. Ayan her il sekkiz martda Eliden hediyye alsa da o buna bu ilki qeder heyecanlanmamış ve bu qeder hevesle gözlememişdi. “Hediyyeni xalan qızına verseydin belke de seni başa düşerdim. Amma indi seni sevdiyim bir zamanda niye bele deyişdin?” öz-özüne bunları düşünerek gözlerini qapıya zillemişdi ki, birden qulağının dibinde kiminse pıçıldadığını hiss eledi.
-Doroqoya, şto sluçilo? Sevince göre narahatsan?
Gözlerini qapıdan çeken Ayan acıqlı şekilde:
-Yoox, ona göre niye narahat olmalıyam ki?-dedi.
-Başa düşmedim. Padruqamız xestedir ve derse gele bilmeyecek, sen buna göre narahat olmursan?
-He?-Ayan deyesen indi söhbetin hansı Sevincden getdiyini başa düşmüşdü.-Hee, onu deyirsen? Elbette narahatam. Eve geden kimi zeng eleyecem.
-Doroqoya, sen yaxşısan?-teeccüblenen Asya elini onun alnına qoyub,-Temperaturan zadın yoxdur?-deye soruşdu.
-Narahat olma. Bir anlıq fikrim dağıldı, ne danışdığımı bilmedim. Babam yaxşı deyil. Hekimler deyibler ki, Allaha penah, ne qeder yaşayar, yaşayar. Ele isteyirem ki, bu yaz tetili tez gelsin, gedib onu görüm.
-Gürcüstana gedeceksen?
-Allah qoysa.
Ele bu vaxt onlara yaxınlaşan Kenan elindeki bükülü bağlamanı Asyanın qabağına qoyub:
-Asya, pazdravlyayut vas s sed...eee.vosmoy marta. Je...jelayet sçastliyiye.-demeye çalışdı.
-Ay Kenan, Kenan.-deye Asya ürekden gülerek ona baxdı.-çox sağol, amma men azerbaycanca başa düşürem.
-Ne bilim, dedim ferqli olsun.
-Spasibo.-bir anlıq mavi zerli kağıza bükülmüş bağlamaya baxan Asya yadına nese düşmüştek yeinden Kenana baxıb çekine-çekine,-Kenan, sen axı bu il hediyyeni mene vermeli deyildin.-dedi.
-He, Güneli deyirsen?-etrafa boylanıb sonra qızlara teref eyilen Kenan,-Menden eşitmiş olmayın, amma bu il püşk atmışıq.-dedi.
-Püşk?-deye soruşan Ayan

<< 1 ... 139 140 [141] 142 143 ... 558 >>