partanın üstündeki yaşıl bağlamaya sataşan Ramazan Eleddine baxıb soruşdu.
-Çıraq, sen hele hediyyeni vermemisen?
-Vermişem.-deye Eleddin qutunu Leylaya teref iteledi.
-Leylaya?-Ramazan teeccüble qaşlarını çatdı.-Axı püşkde sene Asya düşmüşdü.
Bunu eşiden Leyla teeccüble bir Ramazana, bir de Eleddine baxdı.Eleddin ise Ramazan göz-qaş eleye-eleye:
-Yox e, ne Asya? Asya Kenana düşmüşdü.-dedi.
-Hee?-deye Ramazan gözlerini qıyıb fikirleşmeye başladı.
Veziyyetin deyişdiyini gören Kerem Ramazanın qolundan tutub oradan aralamağa başladı.
-Yaxşı da, gel gedek.-onu kenara çekib-Aye, sene ne kim-kime çıxmışdı?-deye onun üstüne düşmeye başladı.
-Yox e, sehv xatırlamırsamsa Leyla Eliye, Ayan Kenana, Asya da Eleddine çıxmışdı. Bes sonra nece oldu, deyişildi?
-Nece olacaq, öz aralarında deyişibler de. Hem de sene ne? Çox bilirsen, az danış.
İsmayılın verdiyi hediyyeni elinde oynadan Sevil arabir de arxaya dönüb ona baxaraq gülümseyirdi. Züleyxa ise meyus halda elini çenesine dayayaraq partasının üstündeki hediyyeye baxırdı. Onu bele gören Sevil hediyyesini partanın üstüne qoyub ne olduğunu xeber aldı:
-Caan Zülü, Mehdinin elediyi herekete göre bele kefsizsen? Mehdidir de, ne elediyini bilmir.
-Yoox, ne Mehdi? O neyledi ki? Uzaqbaşı bunu,-deye partanın üstündeki bağlamanı gösterdi,-qabağıma atıb üzünü büzüşdürerek “Bayramın mübarek”dedi de. Ondan başqa ne gözlemek olardı ki? Menim kefim başqa şeye göre pozulub.
-Yene o mesele?
-He, caan. Atam Nuh deyir, peyğember demir. Hetta hazırlıqlardan da çıxarmaq fikri var. Anam ne qeder dil tökür, yalvarır, yene de öz dediyindedir.
-Caan, ne deyim, sen ümidini üzme. İnşallah ele bir şey olar ki, sen özün bele bunun nece olduğuna inanmazsan. Bax, meni hele de ayaq üstde tutan bu ümiddir.
-İnşallah can, Allah ağzından eşitsin.
Qemerle Günel bir qabaqlarındakı qum saatlarına, bir de Zamanla Sebuhiye baxıb ağızlarını büzürdüler. Qemer Zamana baxıb üzünü turşudaraq:
-Sağolun, çox zövqlüsünüz.-dedi.
-Heç olmasa, rengleri

<< 1 ... 142 143 [144] 145 146 ... 558 >>