gelim?
-Yox, bax pulum var.-balaca Sevinc elindeki qepiyi gösterdi,-daha yıxılmayacam.
-Aferin.-deye Yusif onun başını sığalladı.
Balaca Sevinc aralanmaq isteyirdi ki, Yusif onu saxlayıb:
-Bax, menim ağladığımı heç kime deme ha! Heç adaşına da. Bilse ki, müellime üstüme qışdırıb mene güler.-deye tapşırdı.
-Yaxşı, demerem. Men sirr saxlaya bilirem.
-Aferin! İndi gede bilersen.
Balaca Sevinc bufetin qapısında Züleyxa ile qarşılaşdı. Onun saçlarını sığallayan Züleyxa qaçaraq nezerlerle Yusife baxdı ve tez de dehlize teref getmeye başladı. İndi o özünü bayaqkından da pis hiss eleyirdi. O çaresizliyi bir yana, sevdiyinin çaresizliyi ve bele için-için ağlaması onun üreyini param-parça elemişdi. Yusifin halının deyişerek sinifden çıxdığını gören Züleyxa özünü saxlaya bilmeyib sinifden çıxmış, onu izleyerek bufete qeder arxasınca gelmişdi.
Yusifi sinifde görmeyen Eli onu axtarmaq üçün çöle çıxdı. Ara pillekende Züleyxa ile qarşılaşdı. Onu gören Züleyxa gözlerini gizletmek üçün üzünü yana tutdu. Eli ondan Yusifi görüb-görmediyini xeber alsa da bilmediyini deyib telesik oradan aralandı. Heç ne başa düşmeyen Eli teeccüble onun arxasınca baxdı. Orta pillekene doğru getmek isteyirdi ki, Yusifin ara pillekenle qalxdığını görüb ayaq saxladı. Derhal da danlamağa başladı.
-Haradasan e, hara yox olmusan? Ele bilirsen canını elimden qurtar bileceksen?-lakin onun şişmiş üz-gözü diqqetinden yayınmadı.-Ne olub? Ağlamısan sen?
-Yox e, ne ağlamaq?-deye Yusif gözlerini qaçırdı.-Prosto gözüme kiprik düşmüşdü, onu çıxarmaq istedim.
-Yaxşı e. Belke soğan doğramısan? Emelli-başlı ağlamısan.
Yusif gözlerini yerden çekmeyerek köks ötürdü.
-Biraz darıxdım,-dedi,-tek qalmaq istedim.
Elini onun çiynine qoyan Eli:
-Caaan, can. Seni de ağladan tapıldı, he? Afrikaya qar yağacaq.-dedi.
-He, sen ele salmağında ol.
Birden ciddileşen Eli elini onun çiyninden çekib:
-Dayan, dayan, qabaqdan gelmişlik eleme.-dedi.-Sen bayaq niye imkan vermedin, qıza sözümü deyim?-deye ona baxdı.
-Ne

<< 1 ... 144 145 [146] 147 148 ... 558 >>