deyeceksin?-deye Yusif istehza ile ona baxdı.
-Ne lazımdırsa.
-Başına hava gelib senin? Özünü biabr elmeye çalışırdın? Ayan bilirsen neyleyerdi? Üzüne bir sille, hediyyeni ne tepene! Sence o sene inanardı? İki hefte evvel xalası qızına eşqname yazan birine inanardı?
-O senin sayende oldu.
-He, mekmtubu da men gizletdim axı. Men başa düşe bilmiem e, sen hara telesirsen?
-Sencanı, ne telesmek? On bir ildir, bu anı xeyal elemişem e, Yusif. Sen ise...Men ona her şeyi bir-bir danışacaqdım da.
-O boyda milletin yanında biabr olandan sonra?
-Sene ne? Qoy buna da qerarı men verim! Men senin işine qarışıram?
-Çox sağol, payımı aldım.-Yusif teessüfle başını bulaya-bulaya ona baxdı.-Kaş ki, qarışsaydın, kaş ki, sen de menim işime qarışıb nese elemeye çalışsaydın. Ne ise...
-Yusif, men ele demek istemirdim. O deqiqe incime.
-Yaxşı, yaxşı, men her şeyi başa düşdüm.-Yusif meyus şekilde dal-dala pillekene teref gedir, elleri ile on gelmemesini işare eleyirdi.-Sağol, bir daha sağol.
Bu çetin zamanında Elinin de bele reaksiyası Yusifi lap ümidsizleşdirmişdi. Dostları bir-bir ondan uzaqlaşmaqda idi. O özünü heç bu qeder tenha ve ümidsiz hiss elememişdi. Ona göre de yeniden geldiyi pillekenlerle geri-aşağı düşmeye başladı. Eli de peşman idi. Hem dostunu incitdiyine göre, hem de ona göre pis-yaxşı nese eleyen dostuna bu güne qeder heç bir kömek elemediyine göre.Artıq zeng içeri vurulmuşdu. Haqlı iken haqsız veziyyete düşen Eli kor-peşman şekilde sinfe qayıtdı. Çox keçmedi ki, Ziver müellime de geldi ve növbeti ders başladı. Lakin Yusif derse girmeyib bütün dersi bufetde oturdu. Züleyxanın ders boyu gözü qapıda, eli ile gözünde qaldı. Yusifi ağlayarken gördüyü anı düşünür, düşündükce ise özünden ixityarsız gözleri dolurdu. Mehdi ile İsmayıl ise hey durmadan Eliden Yusifi xeber alır, Eli ise bilmediyini deyirdi. Şagirdlerin tebrikine sevinen Ziver müellime ise Yusifin derse saymazyana yanaşmasına berk esebileşdi ve bu haqda Mirvari müellimeye şikayet edeceyini dedi.
Seher

<< 1 ... 145 146 [147] 148 149 ... 558 >>