növbesinin dersi bitmişdi. Yusifle Eli arasındakı soyuqluğu sonuncu-idman dersinde bütün sinif hiss elemiş, amma bunun sebebini öyrene bilmemişdiler. Xatire müellime üçün alınan gül destesini sinifde qoyan Leyla onu götürmek üçün sinfe qayıdırdı. İkinci mertebeye qalxanda Kenanın ara pillekende durub qerarsız ve meyus halda yuxarı boylandığını gördü. Zerifeden ne qeder uzaq gezmeye çalışsa da üreyi Kenanı yuxarı-ona doğru çekirdi. Leyla onun burada niye dayandığını bilse de yene de soruşmadan dayana bilmedi:
-Kenan, xeyir ola, burada neyleyirsen?
-Heeç, divarlara baxıram. Kraskaları qopub.
-He, he, elbette.-Leyla inanmadığını bildirmek üçün başını yelledi.
-Bes sen burada neyleyirsen?
-Gül buketini sinifde qoymuşdum, onu aparmağa gelmişem.
-Bes onu Xatire müellimegile kim aparacaq?
-Ne bilim. Eli demişdi men apararam, amma ortalıqda yoxdur.
Bu vaxt yuxarıdan aşağı enen üç-beş dene qız gülüb-danışmağı eşidildi. Kenan özünden ixtiyarsız yuxarı boylanıb aralarında Zerifeni axtarmağa başladı. Leyla ise daha heç ne demeyib içinde qısqanclıq keçire-keçire ondan aralandı ve sinfe doğru getdi. Sinfin qapısını açıb partasının üstüne qoyduğu gül destesini götürerek çöle çıxdı. Bu vaxt Kenan elleri cibinde pencerenin artırmasına söykenib dayanmışdı. Onu burada gprcek azacıq sevinen ve heyecanlanan Leyla kinaye ifade eden ses tonu ile:
-Ne oldu, onu göre bildin?-deye soruşdu.
Kenan köks ötürerek başını buladı. Leyla daha heç ne soruşmayıb çantasından açarı çıxardı. Bir elinde gül destesi olan Leyla diger-açar olan eli ile çantasının ağzını bağlamağa çalışırdı ki, açar elinden yere düşdü. Bayaqdan gözlerini yere dikib fikre geden Kenanı açarın sesi ayıltdı. Leylanın dolu ellerle o teref-bu terefe vurnuxduğunu görüb celd açarı yerden götürdü.
-Dayan, qapını men bağlayaram.
-Yox,-deye Leyla etiraz eledi,-o biraz çetin bağlanır, onun dilini ancaq men bilirem. Sen yaxşısı budur, buketi saxla.-deyib gül destesini ona verdi.
Leyla açarı kilide salıb qapını bağladı.

<< 1 ... 146 147 [148] 149 150 ... 558 >>