heç Mehdi de bilmedi. O bir de gözünü açanda Elini Ramalın yaxasından yapışaraq silkelediyini gördü.
-E, sen ne danışdığını bilirsen? Nece yeni, Ayana?! Öldürerem e, seni!
Mehdi ile Yusif ne qeder eleseler de Ramalı Elinin elinden almaq asan olmadı.
Eve geldiyi yarım saata yaxın vaxt olsa da Ayan otağından çıxmır, çarpayısında oturub elinde Elinin verdiyi hediyye qutusunu o teref-bu terefe fırladaraq fikre dalmışdı. Bu hediyyeni vererken Elinin ona dedikleri, daha doğrusu deye bilmediklerini düşünen Ayan beynindeki suallara cavab tapmaq istedikce daha çox dolaşırdı.
-O ne demek isteyirdi? “Men seni... men seni...tebrik elemek üçün bu hediyyeni aldım.” Bele cümle olar? Yox, yox, Eli bu hediyyeni mene almayıb, Sevinc hediyyeni almaq istemediyi üçün çaresiz qalıb mene getirib. He, başqa cür ola bilmez. Evvel xalası qızına mektub yazan, sonra alınmadı deye meylini başqa qıza salan biri gelib mene eşq elan elemeyecekdi ki. Eleye de bilmezdi. Hediyyesini başına keçirerdim. Senin de diger oğlanlardan ferqin yox imiş, heyf! Heyf, sene beslediyim hislere!
Öz-özüne bunları pıçıldaıb qutunu çarpayısının üstüne atdı. Ele bu vaxt qapı taqqıldadıldı ve ardınca da açıldı. Reyhan başını içeri salıb qaşqabaqla:
- Sen hele eynini deyişmemiden? Yarım saatdır, ne oturmusan burada?-deye onu danladı.
-Get, gelirem.
-Otağa girende de bele demişdin.-Reyhan içeri girerek çarpayının üstündeki bağlamağa baxdı.-Sene hediyye alıblar ve sen hele de onu açmamısan?-deye maraqla soruşdu.
-Açaram da sonra.-deye Ayan çarpayısından qalxıb paltar şkafına doğru getdi.-Ele de vacib deyil.
Lakin Reyhan el çekmek niyyetinde deyildi. Qutunu eline götürüb maraqla o teref-bu terefine baxdı.
-Ne gözel kağızı var. Gör hele üstü beledirse, içi necedir? Kim verib?
Şkafdan paltar asılqanını götüren Ayan bacısının reaksiyasını bildiyi üçün astaca:
-Eli-dedi.
Reaksiya gözlenilen oldu. Elinin adını eşiden Reyhan ağzını büzüb qutunu çarpayının üstüne atdı.
-Deyirem axı, niye bele şit kağıza bükülüb.

<< 1 ... 150 151 [152] 153 154 ... 558 >>