Ele açmasan yaxşıdır.
-Ne oldu, bayaqdan ne qeşengdir deye üreyin gedirdi?
-Baxır kim alıb da. Men senin yerine olsaydım, vabşe ondan hediyye götürmezdim.
-Ele yaxşı ki, menim yerimde deyilsen.
-Yubanma,-deye Reyhan qapıya doğru gede-gede dedi,-geyin gel, çöreyini ye. Hazırlığa gecikeseksen.
-Yaxşı, sen çıx, men de gelirem.
Reyhan otaqdan çıxdı. Ayan ise çarpayının üstündeki bağlamaya baxıb köks ötürdü. Bacısının dedikleri ile razılaşmasa da hediyyeni açmamaqda qerarlı idi.
Yusif elinde gül destesi Elinin qarasına deyine-deyine üzü Xatire müellimegilin binasına doğru gedirdi.
-Üzüne lenet Eli, lenet üzüne. Dalaşmağı az deyil, hele bir buketi de mene sırıdı. Yox men bu veziyyetde Ayanın gözüne görene bilmerem, yox sen almısan, sen de ver. İşin düşende aman Yusif, can Yusif, işine yaramayanda sen qarışma! İndi işin yoxdursa, çıx beşinci mertebeye bunu Xatire müellimeye ver. Ufff...bir tanışdan zaddan da çıxmır ki, bunu verim.
Bunu deye-deye etrafa boylanan Yusif ondan texminen on-on beş addım aralıda Xeyal müellimi gördü. O kiminlese telefonla danışır ve binaya boylanırdı. Onu gören Yusif gözleri parıldayaraq monoloquna davam eledi.
-Ahaa, Xeyal. Üreyimin temizliyine bax e. Kaş başqa bir şey isteyerdim. Kaş Sevinci arzulayardım. Ehhh, Sevinc, göresen indi neyleyir?
Yusif köks ötürüb bir qeder susaraq düşünmeye başladı. Sonra qerarlı addımlarla Xeyal müellime teref getmeye başladı. Telefonu söndüren Xeyal müellim onu görüb teeccüble:
-Bıyy, Yusif, sen bulada neyleyisen?-deye soruşdu.
Yusif meseleni ona başa salaraq hazırlığa gecikdiyini ve gül destesini Xaitre müellimeye onun vermesini xahiş eledi. Xeyal müellim ne qeder etiraz elese de el çekmeyen Yusif birteher desteni onun eline tutuşdurub aradan çıxdı. Elinde gül destesi ortalıqda qalan Xeyal
müellimin gücü ancaq Yusifin arxasınca atıb-tutmağa çatdı.
-Yaxşı, yaxşı, qaç çıx aladan. Döldüncü gün bütün yalımilin delsini senden soluşalam, sen de gölelsen.
Lakin artıq gec idi. Yusif uzaqlaşmaqda,

<< 1 ... 151 152 [153] 154 155 ... 558 >>