Xatire müellime ise yaxınlaşmaqda idi. Onu gören Xeyal müellim özünü düzeltmeye başladı. Bir anlıq ona ele geldi ki, bu anı daha evvel de yaşayıb. Bir qeder gözlerini yumub derinden nefes alaraq öz-özüne:
-Yox Xeyal, bu defe hel şey yaxşı olacaq.-dedi.
Artıq ona çatan Xatire müellime onu bu veziyyetde qarşısında görüb:
-Xeyal müellim?-deye teeccübünü gizletmedi.
-Salam, bu gün... necesiniz?-sanki bayaqdan özünü ele almağa çalışan o deyildi.
-Yaxşıyam. Sehv xatırlamıramsa biz sizi senle evez etmişdik. Hetta bunu da sen xahiş elemişdin.
-He, üzllü say. Yusif elime bu buketi tutuşdulub nece aladan çıxdısa...
-Yusif? Heç ne başa düşmedim.
-Eslinde men de. Bu buketi sekkiz malt münasibetile sinif adından sene alıblalmış. Amma sen bu gün delsde olmamısan deye evine qedel getilmeli olublal. Doğludan, bu gün niye mektebde yox idin?
-Üstüne sağlıq. Dünen axşamdan özümü yaxşı hiss elemirdim. İstilik, boğaz ağrısı..Xalam da qorxdu ki, qızılca olaram. Ona göre de seher tezden hekime apardı. Çox şükür, adi zökemem.
-Allah şefa velsin. Ehtiyatlı ol, viluslu xesteliklel mövsümü başlayıb.-sonra Xeyal müellim elindeki gül destesini ona uzadaraq-Bunu vermek mene qismet imiş. Baylamın mübalek! Senin qede gözel olmasalal da.
-Çox sağol.-deye Xatire müellime gülümseyerek gülleri ondan aldı.
-Hel işde bi xeyil val deyilem ve hemişe de faydasını gölülem. Eslinde men bula usta dalınca gelmişdim. Mağazanın temiline başlamışıq, ustlalan bili de bu binada qalılla. Bu gün nedense gelmeyib. Qaldaşım da göndeldi ki, gelim baxım, niye yoxdu deye. Mektebden eve, oladan da bula geldiyim üçün bu da elimde qalıb.
-Xeyal müellim elindeki hediyye zenbilini ona uzatdı.-Bunu sene almışdım, amma mektebde yox idin deye, meyus olmuşdum. Bulada velmek qismet imiş.
-A, Xeyal müellim, bu nedir?-deye Xatire müellime özünü geri çekdi,-Çox sağol, amma.
-Elimi geri qaytalacaqsan? Bax, inciyelem ha,
-Yaxşı, çox sağol.-deye Xatire müellime hediyye zenbilini ondan aldı.-Lap utandıldın meni.
-O ne

<< 1 ... 152 153 [154] 155 156 ... 558 >>