müellime Novruz bayramı mövzusunda inşa yazacaqlarını elan etdi. Mövzu maraqla qarşılandı ve hamı hevesle yazmağa başladı. adeti üzre sinifde-partaların arasında gezişen Xatire müellimenin diqqetini Elinin partasının yanında-yerdeki ağ vereq çekdi. Gözucu, amma diqqetle vereqe baxdı. vereqin müxtelif yerlerinde “A+E”ler yazılmışdı. Yadına aylar evvel evde-masanın altında tapdığı vereq düşdü. Lakin indi “A”nın xalası qızı olmadığından emin idi. buna baxmayaraq bunu bilmeyenler de var idi ve avtomatik olaraq hamı “A”nı Ayana yoza bilerdi. Buna göre de Eliye müraciet eleyerek:
-Eli, zehmet olmasa yerdeki vereqi götür, apar zibil vedresine at.-dedi.
Bu ani müracietden diksinen Eli celd yere baxdı, gözlerine inanmadı. Bu ki, onun dünen axşam Ayanı düşünerken etdiyi cızma-qaralar idi. Tez vereqi yerden götürüb zibil vedresine teref getdi. Bu vaxt ona baxaraq başını bulayan Xatire müellimenin baxışlarından da yayına bilmedi. Utandığından qıpqırmızı oldu.
Teneffüsde sinfe göz gezdiren Yusif Eliden başqa hamını başının söhbete qarışıq olduğunu görüb onun yanına keçdi. Eli bu vaxt testle meşğul idi. ya da bu ilk baxışda bele idi. ani nezerlerle test sualına baxan Yusif kinaye ile:
-Özünü yorma, onsuz da bunun cavabını tapa bilmeyeceksen.-dedi.
-Niye?-deye Eli gözünü kitabçadan çekib maraqla ona baxdı.
-Çünki fikrin ayrı yerdedir.
-He, göresen, Xatire müellime kağızda gördüklerini Ayana deyer?
-Ne kağız?
-Bayaq demedi, götür o kağızı zibil vedresine at? O kağıza men “A+E”ler yazmışdım.
-Yaxşı elemişdin. Sen ele kağızlara yazıb orada-burada yaddan çıxar. Diqqetli ol da biraz. Qısqandırma emeliyyatı başa çatmamış özünü niye ele verirsen?
-Belke bu emeliyyatı dayandıraq? Her defe Sevinci görende özümü nese pis hiss eleyirem. Ele bilirem bunu axırı yaxşı qurtarmayacaq.
-Çünki yaxşı şeylerin olacağına inanmırsan. Sen pis heç ne elemirsen ki. Prosto onunla aradabir hal-ehval tutub gözucu Ayana baxırsan. Bir şey deyim, sen çox telesirsen. Ele isteyirsen ki, tez-bazar

<< 1 ... 156 157 [158] 159 160 ... 558 >>