qıza üreyini açasan, qurtara.
-Ne bilim, belke de men telesirem, belke çox gecikmişem.
-Qız demişken, tebrik eledin onu?
-Yox hele. Birinci ders gec geldi, indi de sinifde yoxdur. Sen özünden danış e, onu göre bilirsen?
-Heç soruşma, görmek nedir, sesini gücle eşidirem. behane tapandan tapana.
-Niye, dostu deyilsen? Bir “yastığın yüngül olsun”a gede bilmirsen?
-Nuride xanım da ele onu deyirdi.-deye Yusif ağzını büzdü.-Deyir, özünden Amerika çıxarma, ne işin var onlarda. Men gedende gedersen.
-Bunu da deyibse şükür ele.
-He, eşidende elemişdim. Bunu srağagün demişdi. Dünen axşam hazırlıqdan qayıdanda eşidirem ki, meni gözlemeyib gedib Sevincin yanına. Cin vurmadı tepeme?
-Uydaa, seni niye gözlemeyib?
-Deyir sen evde tapılmırsan.
-E, öz aramızdır, belke senin hereketlerinden şübhelenib, ona göre seni onlara qoymur?
-Hee, ola biler,-deye Yusif gözlerini qıyaraq fikirleşmeye başladı,-çünki evveller bele qadağa qoymurdu.
-Diqqetli ol da. Özün mene deyiresn ki.
-Keçel derman bilse öz başına çare qılmaz?
Eli bu vaxt Seville söhbetde olan İsmayılı gösterib:
-Men biz başımıza çare yox, feraset axtarmalıyıq,-dedi,-ona bax, nece ferasetli çıxdı.
-He, biz hele yerimizde sayırıq.-deye Yusif köks ötürdü.
Zengin vurulması ile Xatire müellime de sinfe qayıtdı. Hamı öz yerine keçdi. Xatire müellime jurnalı açaraq Edebiyyat sehifesine göz gezdirdi. Ele bu vaxt qapı açılaraq Mehdi özünü tenginefes içeri atdı. İcaze isetiyb yerine keçdi, Kenanın yanına çatanda bükülü bir kağızı onun qabağına qoydu. Kenan teeccüble bir kağıza, bir de Mehdiye baxsa da Mehdi heç ne demeyib yerine keçdi. Kenanı maraq bürüdü, kağızı açıb oxudu: “İkinci tenefüsde bufet terefe gelersen. Seninnen danışmağ istiyirem. Zerife.” Oxudu, ancaq oxuduqlarına inana bilmedi. sual dolu baxışlarla başını dönderib Mehdiye baxsa da Mehdi çiyinlerini çekdi. Yeniden kağıza baxmaq üçün üzünü çevirende ise Günelin gözucu kağızdakılarını oxuduğunu görüb tez kağızı bükdü. İndi onun tek isteyi bu dersin bir

<< 1 ... 157 158 [159] 160 161 ... 558 >>