gözleri idi ki, onlar da Ayandan heç cür aralana bilmirdiler.
Sinifdeki bu durğunluğu sezen Şakir müellim jurnalı aça-aça yarıciddi, yarızarafat şekilde:
-Deyesen, gözleriniz sizden evvel tetile çıxıb?-dedi.
Teneffüsde Kenan vaxt itirmeden yeniden özünü çöle atdı. Mehdi da onun arxasınca. Kenanın qabağını kesmeye çalışaraq:
-Gelmeyib, gelmeyib de. İndi gedib o boyda sinfin qarşısında qızın üstüne düşeceksen?-deyirdi.
-Mixaylo, qayıt sinfe! Bu mesele senlik deyil!
Özünü birteher onun elinden qurtaran Kenan telesik pillekenleri qalxaraq yuxarı geldi.
Zerifegilin sinfine yaxınlaşıb çölde dayanan qızlardan birinden Zerifeni çağırmasını xahiş eledi. Qız sinfe girdi,heç beş saniye keçmemiş Zerife qapıda göründü. Üzünden qezeb aydınca sezilirdi. Kenan başı ile ona pillekenin başına gelmesini işare eledi. Zerife dönüb arxaya-Nigara baxdı. Nigar çaşqın haıda çiyinlerini çekdi. Nehayet bir qerara gelen Zerife Kenanın arxasınca doğru getdi. Kenanın ne deyeceyini gözlemeden laqeydcesine:
-Nedir?-deye soruşdu.
-Çağırtdırmısan, çağırtdırdığın yere niye gelmirsen?
-Ne, meen?-deye Zerife duruxaraq qaşlarını çatdı.
-He, sonradan fikrin deyişecekdise niye boş-boşuna kağız göndermisen?-deye Kenan elindeki vereqi ona gösterdi.
Yazılanları diqqetle oxuyan Zerife kinaye ile gülerek:
-Yaxşı düzüb qoşmusan, halaldır,-dedi, sonra ovcunda tutduğu kağızı açıb ona gösterdi.-Heç olmasa sözleri deyişerdin de.
Kenan gözlerine inana bilmirdi. Onda olan kağızın eynisinden Zerifede de var idi.
-Bizi oyuna getiribler. İkimize de eyni vaxtda, eyni kağızı veribler.
-Kenan, besdir sencanı. Bu qeder qabaqdan gelmişlik eleme!-deyesen Zerife hele de veziyyetin ferqinde deyildi.-Mene xeber yolladın, gördün gelmirem, eynisinden birini de özüne yazıb çıxdın yuxarı, guya ki, men seni çağırmışam.
-Zerife, başa düş, bize oyun qurublar. Men seninle danışmaq üçün ne vaxt mektub yollamışam? Lazım gelib dalınca düşmüşem, qabağını kesmişem.
Zerife bir qeder susub düşünmeye başladı. deyesen, o

<< 1 ... 160 161 [162] 163 164 ... 558 >>