sonra duruxub teeccüble Ezrifeye bsxdı.
-Ne teze sevgili?
Zerife kinaye ile gülümsündü.
-Yaxşı da, özünü bilmemezliye vurma. Sekkiz mart erefesinde sinfinizin qabağında gül verdiyin qız. Gül de verdiyine göre yeqin onun qardaşları yoxdur.
-Ne gül, ne qız?-Kenan gözlerini qıyıb azca fikrileşdi. Sonra Leylanı xatırlayıb,-o menim sevgilim zadım deyildi, sinif yoldaşım idi, prosto kömeye ehtiyacı var idi.-dedi.
-Kenan, mene maraqlı deyil, isteyir sevgilin olsun, isteyir snif yoldaşın. Prosto, qızın qardaşları varsa indiden geri çekil deyecekdim. Amma her qızın da menim kimi qardaşalrı olmur ki.
Kenan etrafa boylanırdı. İstediyi bir an evvel buradan aralanıb Mehdinin yaxasından yapışmaq idi. diger terefden de Zerifenin baxışları arasında ezilirdi. Lakin özünü laqeyd göstermeye çalışırdı.
-Ne ise, esas odur ki, her şey ayıdınlaşdı. Senden bir şey xahiş eleyecem. bu gün burada danışdığımız heç kimin qulağına getmesin. Qardaşınla problem yaşamaq istemirem.
Narahat olma, men xeberçi deyilem. bir de ki, qorxma, qardaşın artıq evvelki kimi deyil. Yaralanandan sonra deyişib. Daha heç kime yerli-yersiz qışqırmır, el qaldırmır.
Bunu Zerifeden eşitemk Kenanı rahatlaşdırdı. Çünki verdiyi qurban neticesiz qalmamışdı.
Lap yaxşı, sevindim.-Kenan bir-iki addım aralanmaağa başladı.-Narahat olma, bir de qarşılaşmayacayıq. Çünki artıq heç neyin menası qalmayıb.
He, bele daha yaxşı olar. Onsuz da heç neyin menası yox idi.
Qeher içinde boğulan Kenan daha heç ne deye bilmeyib süretle pillekenleri düşmeye başladı. zerife sinfe qayıtdı. Özünü gümrah tutmağa çalışsa da köksü sinesine sığmırdı.İkinci mertebede pillekenin eteyinde dayanıb qorxaq nezerlerle yuxarı boylanan Mehdi Kenanın geldiyini görüb qorxudan bir-iki addım geri getdi. Qeherden boğulan Kenanın görcek barmağını silkeleyerek yalnız:
-Seninle sonra danışacam.-dedi ve pillekenleri düşmeye davam eledi.
Tutduğu işden peşman olan Mehdi evvelce onun arxasınca getmek istese de sonra bu fikrinden daşındı. Ele bu vaxt

<< 1 ... 162 163 [164] 165 166 ... 558 >>