yaxınlaşan Eleddin Kenanın aşağı düşdüyünü görüb Mehdiden soruşdu:
-Mixaylo, o hara getdi?
-Bilmirem, amma deyesen, yaxşı deyildi.
-Niye, ne olub ki?
-Menden heç ne soruşma. Bilmek isteyirsense arxasınca get.
Daha heç ne soruşmayan Eleddin telesik Kenanın arxasınca pillekenleri düşdü.
Artıq beş deqiqe idi ki, bufetde Kenanın yanında oturan Eleddin tez-tez onun üzüne baxır, nese deyeceyini gözleyirdi. Kenan ise göz yaşlarını içinde boğur, özünü heç ne olmamıştek aparırdı.
-Demeyeceksen, ne olub?-deye Eleddin axır ki, dözmeyib soruşdu.
-Demeli heç ne yoxdur. Olan oldu, ayrıldıq.
-Ne, ayrıldınız? Niye?-Eleddin teeccüble ona baxdı.
-Ne bilim. Bele lazım idi.
-Bele lazım idi, nedir? Boş-boşuna o qeder yumruqları yemişdin? Dayan, yoxsa qorxub geri çekildin?
-Yumruqluq deyil. Başqa şeyler var.
-Onda bir düz-emelli danış görüm, ne olub? Deyesen axı biz dostuq?!
-Elbette dostuq. Senden gizledesi deyilem ki...-bir an susub derinden köks ötüren Kenan elini qaçaraq gözlerinde gezdirib-Men her şeyi onun üçün eledim...-dedi ve ona her şeyi danışdı. O danışdıqca Eleddinin gözleri heyretden daha iri açılır, teessüfle başını bulayırdı. Danışıb qurtaran Kenan üzünü dostuna tutub-Sence men sehv elemişem?-deye soruşdu.
-Yox, mence her seven ve düşünen oğlan bunu eleyer. İndi o sene hirsli ola biler, amma ne vaxtsa niye bele elediyini öyrenende mütleq seni başa düşecek.
-Yox, öyrenmeyini istemirem. Qoy o mene nifret elesin, amma qardaşı onu incitmesin.
-Qardaşı adam olsa vabşe bunların heç biri olmazdı. Amma ne edesen?
-Çıraq, bu danışdıqlarımızı heç kim bilmesin. Xüsusile de Mixaylo. Onsuz da elinden yanıqlıyam.
-Narahat olma, menden söz çıxmaz. Bir de ki, sen Mehdiye hirslenme, o senin yaxşılığın bele üçün eleyib. Çenesi düşük olmağına baxma, üreyinde bir qram da kin yoxdur.
-Düz deyirsen. Zerife demiş, o menden daha cesaretli çıxdı. Zerifden ayrılmalı idim, amma heç cür cesaret eleyib ona yaxınlaşa bilmirdim. Mehdi ile Nigarın oyunu bir behane oldu.-Kenan bir

<< 1 ... 163 164 [165] 166 167 ... 558 >>