yumşaq danışım, fikil velmeyim, amma olmadı. Gölülem ki, bu mesele altıq meni de aşıb.
Onun narahatlığını duyan Nigar müellime adeti üzre gülümsündü.
-Müellim, qetiyyen özünüzü sıxmayın. Bir-bir danışın görek, sizi narahat eleyen nedir.
-Bi dels evvelki hadiseni siz de göldünüz. On bil a-dakı oğlan. Eslinden bula onu şikayete gelmemişem, onun üçün nalahatam.
Bütün müellimleline qalşı aqlessivleşib ve bu da onun üçün yaxşı qultalmayacaq.
-Amma sehv eşitmedimse onun aqressiyasının esl sebebkarı sizsiniz?
-Eledi, amma inanın men de bilmilem ki, ona neylemişem.
-Belke qiymetini kesmisiniz? Çünki müellimle şagird arasında çox vaxt qiymet üstünde problem olur.
-Bu qetiyyen ola bilmez. Özümü teliflemek istemilem, amma men qiymet kesmeyi xoşlamılam. Eksine, hemişe bi qiymet yuxalı yazılam ki, şagid heveslensin. Amma bu ele bi şey deyil, sanki menden neyinse heyfini çıxmaq isteyil.
-Maraqlıdır. Ola biler ki, siz ona ilk baxışdan yaxşı tesir bağışlamamasınız. Bezen olur, insanlar yeni tanış olduqları insanalardan menfi enerji alır, heç cür ona öyreşe bilmirler.
-Yoox, o ilk vaxtla menimle çox yaxşı yola gedildi. Amma sonla ne oldusa, he şey deyişdi.
Psixoloq neyise xatırlamıştek bir anlıq susub düşünmeye başladı. Sonra üzünü Xeyal müellime tutdu:
-Müellim, sehv eşitmesimse, o bayaq nezretde yatmaqdan danışdı. Siz de dediniz ki, seni men şikayet elememişem.
-He, tezelikle menim kiçik qaldaşımın deftel-kitab dükanı yandılıldı. Hemin hadiseye göle onu şübheli kimi onu tutmuşdula. Men şikayet elememişdim, dükanı yandılan adam günahı onun boynuna atmışdı. Sonla da esl günahkal tutuldu.
-Dükanı kim yandırmışdı?
Xeyal müellim bir qeder susdu. Sonra:
-Köhne tanışladan bili. Bizimle edaveti val idi.-dedi.
Lakin Nigar müellime ona inanmaqda tereddüd eledi. Çünki müsahibi her yalan danışan adam kimi sualdan sonra bir qeder susub sonra gözlerini qaçıraraq cavab vermişdi. Amma bu barede heç ne soruşmadı. Onu maraqlanıran başqa bir şeyi soruşdu.
-Bayaqdan bu oğlan

<< 1 ... 169 170 [171] 172 173 ... 558 >>