söhbet edirdiler. Nuride xala qızının naxışladığı şekerburalara ağzı büzerek deyinirdi:
-Ay qız, sen hele naxış vurnağı öyrene bilmemisen? Gülgez sene yaxşı dözür vallah, men olsam senin kimi gelini bir gün de saxlamaram.
-Pah,-deye nazla göz süzdüren Yasemen,-seh hele menim kimi gelin tap.-dedi. Sonra ne yadına düşdüse,-Gör ne deyirem.Qonşuda bir qız var, ay mama, cindir, cin!-deye maraqla anasına baxdı.
-Niye, heyasızdır?
-Yox e, zirekdir, elinden gül tökülür. Xasiyyeti de toçnı bizim Yusif!
-Ne demek isteyirsen indi?
-Deyirem ki, o qızı gözüm yaman tutub. İsteyirem bir defe qaqanı behane ile bize çağırım.
-Birincisi, balam, menim oğlum hele uşaqdır, onun hele evlenen vaxtı deyil. İkincisi de ki, sen türkün meseli, çöpçatanlıq eleme. Qardaşın tapdığını tapıb.
-Tapıb?-deye Yasemen anasına baxaraq ağzını büzdü.-Men onun tapdıqlarını bilirem.
-Yox, bu defe deyesen ele deyil.-deye anası ona göz eledi.
Naxışladığı şekerburanı siniye qoyan Yasemen daha maraqla anasına baxdı.
-Bax ha, mama, Yusifden danışırsan. Sehv olmasın?
-Ay qız, sizin getdiyiniz yolları men qayıdıram. Men bilmeyeceyem?
-Yaxşı, kimdir ki, bu qız? Mektebdendir, ya qonşudan?
-Hem mektebdendir, hem de qonşudan.
Evvelce heç ne başa düşmeyen Yasemen gözlerini qıyıb öz-özüne:
-Hem mektebdendir, hem de qonşu...,-artıq her şey aydın idi. Teeccüble anasına baxıb,-mama eminsen?-deye soruşdu.
-Yox, dayınam! Guya her şey gözümün qabağında olmur?
-Yüz il fikirleşsem, ağlıma gelmezdi. Sevinc, ha?!- fikirli-fikirli dodaqlarını büzen Yasemen anasına baxdı.-Yaxşı, bes nece hiss eledin?
-Bu gedenin yanında ne vaxt Sevinc deyirsen, tok vurmuş kimi dik atılır, reng verib, reng alır. Gülür, dili topuq vurur, yerişini, duruşunu
itirir. Kstate, haldan-hala düşür. Men de uşaq deyilem ha, o deqiqe başa düşürem.
-Hmm, göesen, qız da eledir?
İ-nanmıram, Sevinc ağıllı qızdır, menim deli oğluma baxmaz.
-Sevgi işlerine ağıl baxmır ki, ay mama, ürek baxır.
-Yaxşı, yaxşı, çox bilmiş kimi danışma. Özün

<< 1 ... 171 172 [173] 174 175 ... 558 >>