özünden aralayıb-Men sene bir ana kimi onunla davranışında hereketlerine fikir ver, bezi şeylere serhed qoy, deye bilerem, amma üreyine serhed qoymağı men bele senden isteye bilmerem.-dedi.-Buna heç senin de gücün çatmaz.
-Onsuz da çatmır.-Sevinc hıçqırırdı.
-Yaxşı, sakitleş, özünü ele al, sene bu qeder ağlamaq olmaz, temperaturun qalxacaq.-Xaver xala qızının üz-gözüne tökülmüş saçlarını düzelderek sözüne davam eledi.-Men seni başa düşürem, çünki men de senin kimi genc olmuşam, menim de seninki kimi üreyimin titrediyi anlar olub. Amma...Yusif biraz...
-Ana, ne demek istediyini bilirem. Amma narahat olma, men onun üçün sadece dostam. Sene dememeyimin bir sebebi de bu idi.
-Onda özünü bu qeder bu qeder incitme, gözel qızım. Belke bele olmağı daha yaxşıdır? Yusifi tanıyırsan, herdemxeyaldır, lap o da senin kimi düşünseydi de bu çox çekmeyecekdi.
-Yox ana, o düzelib. Bir qız var, onu çox deyişib. Daha evvelki kimi ona-buna baxmır.
-Müveqqetidir, görersen, uzağı mektebi qurtaranaqeder. Çünki o atasının oğludur, düzelen deyil.
-Niye ki, Valeh emini de düzelden Nuride xala olmayıb?
-Ehh qızım, sen Nuride xalanın başına neler geldiyini bilsen...Ona göre de çalış, bu fikirden yayın. Seni hele qabaqda çox gözel günler gözleyir.
-Ana,-deye Sevinc anasının boynuna atıldı,-çox sağol.
-Deymez, menim deli qızım. Gördün ki, seni döymedim. İndi ise uzan, yat biraz. Axşam qonaqların gelecek.-deyerek çarpayıdan qalxdı ve qızının üstünü örtdü. Onun yanağından öperek otaqdan çıxdı.
Sevinc anasına üreyini açıb rahatlaşsa da anasının Yusif haqqında dedikleri onu incidirdi. Eger anası da Yusife inanmağa esas görmürdüse, onda bu sevgini içinde boğmaqdan başqa çaresi yox idi.
Beyninde yaranan suallara cavab tapmaq isteyen Nigar müellime mektebden çıxandan sonra geze-geze yanan dükanın yanına geldi. Bu dükanın kimin yandırması ona çox maraqlı gelmişdi. Bir halda ki, Xeyal müellimin dedikleri onu qane etmemişdi, o mütleq burada nese başqa bir şeyin olduğunu öyrenmeli idi.

<< 1 ... 175 176 [177] 178 179 ... 558 >>