sen buralara gelmezdin?-deye Kerem maraqla onu süzdü.
-Senin de axşamın xeyir. Keçirdim, dedim, bir baş çekim
-Lap yaxşı.-Kerem yerini rahatlayaraq meze ile,-çay, kofe, ne isteyirsen?-deye soruşdu.
-Mümkün olmayan şeyi nece isteyerler?-Eli bunları deyerken kinaye ile Kereme baxdı. Lakin deyesen Kerem onun ne demek istediyini başa düşmemdişdi.-Eşitdim, bu gün yene dalaşmısan?
-He,deye Kerem ağzını büzdü,-Ziver mazgilerimi xarab elemişdi.
-Müellime dedin, yoruldun?
-Eşi, sen de başlama. Bu gün de hamı mene ağıl verir. Hamı her şeyi bilen olub.
-Yaxşı, danış görüm seni bele özünden çxaran nedir?
-Ehh Eli, men danışsam sen gerek sehere qeder mene qulaq asasan. Ona göre de heç soruşma.
Kerem bunu deyib susdu. Köks ötürüb gözlerini bir yere dikdi ve fikirleşmeye başladı. Araya çöken beş-on saniyelik sükutu Elinin gözlenilmez sualı pozdu.
-Xeyal müellimle niye yola getmirsen?
Qaşlarını çataraq Eliye baxan Kerem:
-Sene ne?-dedi.-Ayan qurtardı, indi de sen başladın? Onsuz da o qızın elinden yanıqlıyam. Hara geldi, burnunu soxur. Bilmesem deyecem ki, Xeyalda gözü...
-Kerem, biraz yavaş!-deye Eli sesini qaldırdı.
-Ne oldu, xetrine deydi?-yerinden dikelen Kerem istehza ile elini süzdü.-Bele de, her kes payına düşen imüdafie eleyir. Bes göresen meni kim müdafie eleyecek?
Ele bu vaxt yaxınlıqdan sirena sesleri eşidilmeye başladı. Kerem ah çekerek öz-özüne:
-Heyatımı alt-üst eledin, Xeyal. Hele de qulağıma polis maşınının sirenası gelir.-dedi.
-Narahat olma, menim de qulağıma gelir.-deye Eli arxaya-qapıya boylandı-Özü de polis maşını deyil, pajarnıya oxşayır.
-Göresen bu yanğını hansı yazığın boynuna yıxacaqlar?
Heç yarım deqiqe keçmedi ki, Elinin telefonuna zeng geldi. Mehdi idi. Eli yesi basıb qulağın qoydu.
-He, Mixaylo?
-Haradasan?
-Keremgilin mağazasında. Ne olub ki?
-Heç ne, men de yaxındayam. Orada qal, indi gelirem.
-Yaxşı, gel görek.
Bu danışıqdan bir neçe deqiqe keçmemiş Mehdi özünü ora yetirdi. Qapıdan içeri girib öteri Keremle salamlaşdı.

<< 1 ... 179 180 [181] 182 183 ... 558 >>