Eliye baxaraq:
-Tez ol, gedirik.-dedi.
-Niye, ne olub ki?-deye heç ne başa düşmeyen Eli soruşdu.
-Gel, yolda deyerem.
-Ne olub e Mixaylo, bizden gizlidir?
Mehdi bir ona, bir de Eliye baxıb dedi.
-Deyirler ki, Dilşad doktorgilin evi yanır.
-Ne, nece yeni?-deye Eli tez özünü çöle atdı.
-Ne?-deye Kerem de bir anlıq ayaqlansa da sonra ne düşündüse dayandı.
Onu bele gören Mehdi yarıciddi, yarızarafat şekilde:
-Sen gelme, yoxsa bunu da senin üstüne atarlar.-dedi
Keremgilin dükanının qabağında dabanına tüpüren Eli özünü Ayangilin binasının qabağında tapdı. Nefesi ve taqeti kesilmekde idi. Ellerini dizlerine direyerek derinden nefes almağa ve etrafı gözden keçirmeye başladı. Heyet qarışqa yuvasıtek qaynayırdı. İnsan sesleri, gecenin qaranlığını işıqlandıran alov dilimleri, heyeti göy ve qırımızı işıqlarla renglendiren polis, tecili yardım maşınlarının işıqları...Eli diqqetle binaya baxdı. Yanan bina deyil, onun qarşısındakı dükan imiş. Gözlerini yumaraq derinden nefes aldı. Sonra beş-on addım ireli gedib yanğına yaxından baxmağa başladı. Arabir adamların arasına da boylanır, Ayanı axtarırdı.
-Eli, sen burada neyleyirsen?
Eli qaranlıqda ona yaxınlaşan qaraltıya baxdı. Bu Ramin idi. Ayan da yanında.
-Meen?-Eli Ayanı görüb özünü itirdi.-Heeç...eşitdim ki, yanğın var, geldim.
-Bes niye bele tenginefessen?-deye Ayan soruşdu.
Eli evvel ne deyeceyini bilmedi, sonra ne düşündüse baş barmağı ile arxanı işare eleyerek:
-Gelende it qovaladı.-dedi. Lakin bu an arxasında dayanan Mehdini görmedi.
-Hee...it qovaladı...Ne teher qova...qovaladısa iit...heç meni de...görmedi.-yolboyu Elinin arxasınca qaçan Mehdi gücle nefes alırdı.-Amma...qayıdanda men de...o iti qovalayacam.-Mehdi sonuncu cümleni Eliye ithaf etdi.
Mehdinin sesini eşitcek Eli arxaya döndü. Mehdi ona baxaraq başını bulayırdı.
-Ayan, eşitdim, eviniz yanır?-deye Mehdi soruşdu.
-Yoox, bizim evimiz deyil ki, yanan mağazadır.-deye Ramin onun yerine cavab verdi.
-Neden yanıb?
-Ne bilim, qısaqapanma zad

<< 1 ... 180 181 [182] 183 184 ... 558 >>