deyirler.Görseydiniz bayaq lap pis idi.
-Siz yaxşısınız?-deye Eli özünden ixtiyarsız Ayana baxaraq soruşdu.
-Elbette yaxşıyıq, narahat olmayın.
-Görersiniz, buradan da kiminse köhne sevgilisinin barmağa çıxacaq.
Mehdini dümsükleyen Eli ters-ters ona baxdı. Ele bu vaxt akif dayının sesi eşidildi. O, Ayanla Ramini sesleyirdi. Onlar sağollaşıb ayrıldılar. Eli dişlerini qıcayaraq acıqlı-acıqlı Mehdini süzmeye başladı.
-E, bes Dilşad doktorgilin evi yanırdı?
-Men ne bilim e, men de mehlemizin arvadlarından eşitmişdim.
-Sizin mehlenin arvadlarının dediyi de bundan artıq olmayacaq ki. Bura çatana qeder ağlıma neler geldi, bilirsen?
-Yaxşı da, şişirtme. Pis olmadı ki, esas odur Ayanı gördün.
-He, men onu görmeyime gördüm. Amma o meni ne halda gördü. Ne deyeceyimi bilmedim.
-Ona göre it qovaladı deyende meni gösterdin?
-Yaxşı eledim, düş qabağıma, seninle hele yolda danışacam.
Onlar belece mübahise eleye-eleye oradan aralandılar.
Günler bir-birini evez edir, yazın havası emelli-başlı duyulurdu. Mülayimleşen hava, teze göyeren otların etri insanın qelbinde yaşamaq,yeni nese yaratamaq hevesi yaradırdı. Xalqımız bu il de milli ve tarixi bayramı-Novruzu qeyd etdi. Her kes yeni ilden yalnız gözel ve xeyirli şeyler diledi. Mekteblilerin bir heftelik bayram tetili artıq başa çatmışdı. Köhne sistemle tedris ilinin sonuncu-dördüncü rübü artıq başlamışdı.
Bu gün on bir a sinfinin şagirdleri xüsusile heyecanlı idiler. Mezunluq (vinetka) üçün şekil çekdirecekdiler. Bu gözel, özleri ferqinde olmasalar bele, en qayğısız günlerini ebedileşdirerek xatireye çevirecekdiler.Ona göre de bu gün xüsusi görünmeye çalışırdılar.
Dersin başlanmasına deqiqeler qalırdı. Yar-yaraşığına bu gün xüsusen diqqet yetiren Eli heyecanla gah qapıya, gah pencereye boylanır, sanki kimise gözleyirdi. Onun bu halını gören Mehdi İsmayıla teref eyilib:
-Sencanı, buna bax,-deye pıçıldadı,-gören de deyer görüşe gelib. Sanki bura her gün geldiyi mekteb, gözlediyi de her gün gördüyü Ayan

<< 1 ... 181 182 [183] 184 185 ... 558 >>