Men sene qarşı hislerimde ciddiyem. Bacımın da o oğlandan xoşu gelmir, neçe defe deyib arxamca gelme, amma gede söz qanmır.
Dünen bacımın arxasınca getmişdim. Gedenin qabağını kesib dedim ki, bir de bacımı narahat eleme, dedi sene ne? İstedim, tutub çırpım, Leyla qoymadı.
-Narahat olma, bir-iki defe gelecek, sonra bacın da ona üz göstermeyecek, çıxıb gedecek.-bir qeder susan Sevil nese xatırlamıştek dillendi.-Bes sen mene bacının şekillerini gösterecekdin?
-Doğrudan e,-deye İsmayıl elini cibine atdı,-gör nece yadımdan çıxıb,-telefonu çıxararaq bir-bir bacısının şekillerini gösterdi.
-Qeşeng bacın var, amma tanış gelir, ele bil haradasa görmüşem.
-Doğrudan? Belke qarşılaşmısınız, ne de olsa Xırdalan balaca yerdir.
-Ne bilim, belke de.
-Bax, bu da anamdır.-deye İsmayıl növbeti şekle keçdi.
-İnanmıram!-deye sevil heyretle elini ağzına apardı.
-Ne oldu, bu da tanış geldi?
-Men tetile çıxdığımız hefte anana kömek elemişdim. Yolda klokları dağılmışdı, men de ona kömek eledim, hetta sizin binaların qabağınadek bir yerde geldik. Sonra bacın da geldi qabağına, mene güle-güle baxdı. He de, deyirem axı, bu qız mene haradan tanış gelir.
-Bele dee, siz emelli-başlı tanış olmusunuz ki. Gedib axşam anamdan soruşacam, görüm, seni beyenib, ya yox?
-Smaylik, ele eleme, lazım deyil.
-Niye, qorxursan ki, seni beyenmezler? Amma onu deyim ki, senin anan meni beyenmişdi.
-Ne vaxt, siz harada tanış olmusunuz?
-Evvel Keremin mağazasında görmüşdüm, sonra da men ona senin kimi kömek elemişdim. Meni teriflemişdi. Klokları qapınıza qeder getirmişdim, amma heyf ki, seni göre bilmemişdim.
Çölde pencerenin artırmasına söykenib başını başına boynuna doğru eyen Züleyxa fikirli-fikirli uzaqlara baxır, ah çekirdi. Çaresizliyin en dözülmez nöqtesinde idi. Bexti sanki ondan küsmüşdü. Elçisi qapıda olan qızlar adeten xoşbext olurlar, amma o özünü dünyanın en bedbexti hesab eleyirdi. Atası böyük bacısı Emine kimi onu da bir yaxşılığın evezinde qurban elemek üzre idi. Xeyalları suya

<< 1 ... 183 184 [185] 186 187 ... 558 >>