qoluna!-deyib Ülvinin qolundan tutdu.
Xatire hemin an belke de bu fürseti elden verdiyine peşman olmuşdu, amma en çox inandığı iki insanın xeyanetinden sonra bezi şeylere “Yaxşı ki, elememişem.”deye şükür eleyirdi.
Hamının gözlediyi an gelib çatdı. Evvelceden danışldığı kimi fotoqraf (Leylanın emisi oğlu) Mirvari müellimenin dersinde geldi. Güzgüler, daraqlar ellerde gezdi. Her kes şekilde daha yaxşı görünmek üçün özüne el gezdirmeye başladı. hamının üzünde xoş bir telaş var idi. ayrılığın qoxusu ise yavaş-yavaş burunlarına deyirdi belli etmeseler de hamı bilridi ki, az qalıb...
Pillekenleri aşağı enib foyeye çatan psixoloq sol terefde balaca bir qızın divara qısılaraq içini çeke-çeke ağladığını gördü. Tez ona yaxınlaşdı, ona teref eyilib telaşla:
C-an, ne olub sene, niye ağlayırsan?-deye soruşdu.
Lakin balaca qız cavab vere bilmir, ağlayırdı. Onun saçarını üzünden aralayan Nigar müellime:
-Xetrine deyibler?-deye soruşdu.
-Me...meni...ted...bi...tedbire apar...mır...-deye qız gücle cavab verdi.
-Kim? Kim aparmır?
-De, Aygün müellime.
-Niye gülüm? Ne deyir ki, sene?
-De...dedi ki..see...sen şeir deye...bilmi..sen.
Nigar müellime onun gözlerini silerek soruşdu:
-Adın nedir senni? Hansı sinifde oxuyursan?
-Ülker, ikinci sinifde oxuyuram.
-Yaxşı Ülker, gel gedek Aygün müellimenin yanına, görek seni niye tedbire aparmır.-deyen Nigar müellime dikelerek onun elinden tutdu.
-Yoox,-deye balaca Ülker geri atıldı.-istemirem!
-Niye gözelim?
-Yene üstüme qışqıracaq. Mene deyir ki, işim-gücüm var, get, senden şeir deyen çıxmaz.
Teessüfle başını bulayan psixoloq üreyinde Aygün müellimeni o ki var danladı.
-Yaxşı, sen get sinfine,-yeniden Ülkere doğru eyildi,-amma ağlama. Men sene söz verirem ki, sen o tedbirde şeir deyeceksen. -Yaxşı?
- Yaxşı,-deye balaca qız köks ötürdü ve qaça-qaça ondan uzaqlaşdı.
İkinci mertebeye qayıdan psixoloq ise Aygün müellimenin otağını axtarmağa başladı. Otağı taparaq qapını astaca taqqıldatdı. İçeriden:
-Gel, qapı

<< 1 ... 185 186 [187] 188 189 ... 558 >>