İreli gederek Yusifi qolundan tutub geri qaytardı.
-Yusif!
Bütün sinif heyret içinde onlara baxırdı. Geri dönen Yusif bir qoluna, bir de Züleyxaya baxıb:
-Nedir?-deye ağzını büzdü.
-Bu güne qeder ne demisen, dözmüşem, ses çıxarmamışam, amma sen bu gün ağ eledin. İcaze vere bilmerem ki, meni bele tehqir eleyesen!
-Pah,-deye Yusif üzünü turşutdu,-qorxdum senden!-qolunu yana çekdi.-Üstüme yıxıla bilirsen, hele bir qabaqdangelmişlik de eleyirsen?!
-Men senin üstüne yıxılmadım. Heqiqeten de başım fırlandı. Amma sen meni acılamaq üçün behane axtarırsan. Nedir axı, menimle derdin? Men sene neylemişem?
-Bilmek isteyirsen? Onda eşit:senden zehlem gedir. Seni görmek bele istemirem! Seni görende esebileşirem!
Yusif bunları bütün sinfin qabağında qışqıra-qışqıra dedi. Hamı donub qalmışdı. Bir qız üçün sevdiyi oğlandan bunları eşitmek dözülmez idi. Züleyxa artıq tamamile dünyanın en bedbext insanı sayırdı. Tale deyesen onu kor quyuya atmışdı. Eynen eserdeki kimi Yusifi onu redd elemişdi. Göz yaşları içinde boğulan Züleyxa daha heç ne demeyib qaçaraq sinifden çıxdı. Yuisf ise lövhenin qabağında dayanıb o teref-bu terefe vurnuxurdu. Dönüb sinfe baxdı. Bir-iki neferden başqa hamı ona baxıb teessüfle başını bulayırdı. Bu esnada Sevinc Züleyxanın arxasınca getmek üçün yerinden qalxdı. Gelib Yusife çatanda acı tebessümle onun üzüne baxdı ve heç ne demeyib çöle çıxdı. Züleyxanı axtaran Sevinc onu ara pillekende, pillekenin başında oturub ağlayarken tapdı. Züleyxa ağlayır, öz-özüne deyirdi:
-Menden zehlen gedecek qeder sene neylemişem axı, Yusif? Neylemişem? Seni sevmekden başqa ne günahım var ki?
Sevinc qulaqlarına, daha deqiq, Yusifi ondan başqa kiminse seve bileceyine inana bilmirdi. Birteher özünü toplayıb Züleyxaya teref getmek isteyirdi ki, bu vaxt kiminse onun qolundan tutub geri dartdığını hiss eledi. Arxaya dönüb Yusifi görcek teeccüblendi. Yusif barmağını dodağının üstüne qoyub ona susmasını işare eledi. Ele bu vaxt aşağıdan qalxan Xatire müellime Züleyxanı

<< 1 ... 188 189 [190] 191 192 ... 558 >>