verdi,-ele bil beynim yerinden oynayıb. Başım partlayır.
-Dayan hele, bu harasıdır ki? Bele ağrıların çox olacaq. –hekim feneri onun gözünden çekib zarafatla.-Sene kim deyirdi tekbaşına qehremanlıq ele?-dedi.
Olanları hele indi xatırlayan Yusif dikelerek telaşla etrafa baxdı.
-O, o, necedir? Haradadır?
-Hey, hey, sene bele hereketler olmaz.-deye hekim onu yerine yatırdı.-Sevinc yaxşıdır, qorxma.
-Siz onun adını haradan bilirsiniz? Yoxsa ona da nese olub?
-Haradan bilecem, bayaqdan Sevinc, Sevinc, deye sayıqlayırdın. Qapının ağzındadır, isteyirsen çağırım?
-Sehv başa düşdünüz deyesen? Biz onunla dostuq.
-He, he, adeten bele deyirler, amma men inanmıram. Çünki men de dostumla nişanlıyam.
- Sağ eliniz menim de başıma. Amma xahiş eleyirem, sayıqladığımı o bilmesin.
-Narahat olma,-deye hekim elini yüngülce onun çiynine vurdu, sonra qapıya teref getdi.
Çox keçmedi ki, qapı yeniden açıldı ve Sevinc asta-asta içeri girdi. İçinde bir günahkarlıq duyğusu, üzünde meyusluq üreyi ese-ese gelibYusifin çarpayısının yanındakı stula oturdu. Boğazında düyünleyen qeher ona danışmağa imkan vermirdi.
-Ne...necesen? A...ağrın ...vv..vaaar?
-Başım çox pis ağrayır. Üreyim de bulanır.
-Bağışla dost, mene göre bele oldun. Men sene acıq elemeseydim, sen indi burada yatmazdın.
-Ferqi nedir? Onlar onsuz da bizim qabağımıza çıxacaqdılar. Bes sen onlardan qurtuldun?
-O oğlan seni vurandan sen yuvarlanıb bir maşının qabağına düşdün. Bextin onda getirdi ki, maşın asta-asta gelirdi, bir de tanış adam idi, biz bura qeder getirdi.
-Kim idi ki?
-Ceyranla atası.
-Ceyran?-deye Yusif gözlerini qıyıb xatırlamağa çalışdı.
-Ceyran da, hazırlıq yoldaşın, istediyin qız.
-He, Ceyran. Beynim dumanlı kimidir, unuduram. İnan ki, bunların heç birinden xeberim olmayıb. Birce o yadımdadır ki, buludların üstünde idim, üstüme sanki yağış çilenirdi. Bir de melek idi, ne idi, sanki onun kimi bir şey, elimi tutmuşdu. Ayaqlarım boşluqda idi, amma o, elimi ele möhkem tutmuşdu ki.

<< 1 ... 199 200 [201] 202 203 ... 558 >>