Sonra...xatırlamıram.
Sevinc susdu. Elini tutanın, melek dediyinin eslinde özü olduğunu demedi. Deye bilmedi.
-Ceyran hanı bes?-deye Yusif yeniden soruşdu.
-Yarım saat evvele qeder burada idiler. Amma sonra atası dedi ki, gecdir, gedek. O da atasına etiraz eleye bilmedi. Qorxdu ki, atası duyuq düşer. Amma sene göre çox narahat idi.
-Men ona sonra zeng eleyerem.
Araya yene sakitlik çökdü. Bu defe sakitliyi Sevinc pozdu. O güle-güle dostuna baxıb:
-Sen heqiqeten de o taxta parçası ile meni qorumaq fikrinde idin?-deye soruşdu.
-Gerek bağışlayasınız, Sevinc xanım. Hemin an elime ancaq o keçdi. Gelen defe üstüme bıçaq götürecem.
-Delisen sen? Bıçaq nedir? Men sene göre narahat olduğum üçün deyirem. Sene bir şey olsaydı...
-Ne olardı ki, bütün incitdiyim qızlar ağ güne çıxardılar. Sen de menim kimi yaramaz dostdan qurtulardın. El-fatehe!-deyib Yusif elini üzüne sürtdü.
-Ele deme,-deye Sevinc möhkemce onun elinden yapışdı. Sonra ne elediyinin ferqine varıb elini çekmek isetdi. Lakin bu defe Yusif onun elini buraxmadı. Bir anlıq gözlerini yumub dayandı. Sonra yeniden gözlerini açdı. O, artıq hemin meleyin Sevinc olduğunu başa düşmüşdü.
-Narahat olma, dost. Pis adama heç ne olmur.-deyib elini Sevincin elinden çekdi.
-Sen pis adam deyilsen ki. Sadece özünden biraz tez çıxırsan, her şeye tez reaksiya verirsen. Heç kimi incitmek istemirsen amma hamını incidirsen ve...
-...Züleyxadan üzr istemeliyem.
-Ay sağol.
Yusif tavana baxaraq ah çekdi. Sonra gözucu Sevince baxa-baxa:
-Göresen elimi tutan melek de o idi?-dedi.
Sevinc ise heç neden xeberi yoxmuş kimi çiyinlerini çekdi.
Bir neçe saat sonra Yusifi eve yazdılar. Hekim ona döne-döne yaxşıca istirahet elemeyi tapşırdı. Uzun müzakire ve mübahiselerden sonra Sevincin ailesi ve Eligil xestexana xerclerini yarı-yarıya ödemeye razılaşdılar. Hemin gece Yusif Eligilde qaldı. Meleyke xala onu öz oğullarından ayırmadan qulluğunda durdu. Tekce baş ağrıları deyil, hem de qollarının ağrıları tutduğundan gece ne Yusif

<< 1 ... 200 201 [202] 203 204 ... 558 >>