Mirvari müelimeden öyrenin. Kerem.” Nigar müellime kağızı qatlayıb öz-özüne dedi: -Ay Kerem, Kerem. neylemek isteyirsen? Nedir senin bele hamıdan gizletdiyin, seni kin girdabına salan sirrin? İdman dersi idi. Sevinc fikrini heç cür derse vere bilmir, fikri tamam ayrı yerlerde gezinirdi. Tez-tez gözünün qabağına can dostunun maşının üstüne çırpılması, üz-gözünün al-qan içinde olması, xestexanadakı soğun siması gelir, ağlamamaq üçün özünü gücle tuturdu. Diger terefden de qarşı terefden Gülerin kinayeli-kinayeli ona baxması onu deli eleyirdi. Evden telem-telesik ve sevincek çıxdığı üçün idman formasını götürmeyi unudan Züleyxa derse gire bilmemişdi. Sanki bu onun üçün behane olmuşdu. Çünki sinifde Yusif haqqında eşitdikleri onun sevincini gözünde qoymuşdu. Ona göre de Sevil ne qeder tekid elese de hamı kimi idman zalına qedere getmemiş, sinifde tekbaşına oturmuşdu. Yumruğunu gicgahına direyib fikirli-fikirli lövheye baxaraq öz-özüne danışırdı: -Eh Yusif! Senin mene elediyin nifretin bir faizi qeder men sene nifret elese idim, eleye bilse idim, inan ki, bunların heç biri olmayacaqdı... Belke de düz deyirsen, men üzüne baxılmayacaq qeder çirkinem. he, he, üreyimin çirkinliyi üzüme vurub. Paxılam çünki, çox paxılam. Seni gözlerinde gördüyüm o qıza, dostuna çox qısqanıram... Çox paxılam... Dilinden axıb süzülen qem dolu kelmeler kimi gözlerinden de damcılar axıb süzüldü. Ayağa durdu. Üz-gözünü sile-sile sinifden çıxdı. Açarla qapını kilidleyib fikrinde tutduğu yere-bufete teref getmeye başladı.ora çatanda ise gözlerine inana bilmedi. Sevinc. Pillekende oturuaraq ellerini de üzüne tutaraq ağlayırdı. Bu hemin sehne idi. Texminen iyirmi gün evvel şahid olduğunu hemin sehne. Sadece obrazlar deyişmişdi. Bir-birinden xebersiz bir-biri üçün ağlayan obrazlar. Züleyxa bir daha başa düşdü ki, heç vaxt bu hekayenin baş qehremanı ola bilmeyecek. Çünki Yusif ve Züleyxa her yerde eynidir. Ne eserde, ne filmlerde, nede heyatda onlar bir-birileri üçün yaranmayıblar. Dersin sonuna

<< 1 ... 205 206 [207] 208 209 ... 558 >>