beri demek istediklerini bir yere topladı. -Dünenki hereketime göre senden üzr isteyirem. O qeder sert olmalı deyildim. -He, selt olduğunu inkar elemeyecem. Amma sene de haqq velilem. sen nece lazımdısa ele davlandın. Belke de men başqa cü davlanmağını gözleyidim. -Ola biler. Bir anlıq mene ele geldi ki, sen semimiyyetimizden istifade eleyirsen. -Ne?! Bu qedel de yox! Men sene duyduğum hislede de, dediyim sözlede de ciddiyem. Bunu çoxdan demeli idim. Amma hel şey ele alındı ki. Yene de bil ki.. -Xeyal,-deye Xatire müellime teessüf ifade eden ses tonu ile onun sözünü kesdi,-bağışla, men senin üçün eyni şeyleri deye bilmeyecem. -Bilidim.-gözlerni yere diken Xeyal müellim yüngülce ah da çekdi. -Men üreyimin qapılarını çoxdan bağlamışam. Bir defe sevmişem, o da ki... -Hamı Ülvi deyil. -Düz deyirsen, hamı Ülvi deyil. Menim üçün ola da bilmez. O meni incitdiyine göre yox, yerine başqasını qoya bilmediyim üçün üreyimin qapılarını bağlamışam. -Bes niye ona qalşı bele qeddal oldun? -Başqa cür ola da bilmezdim. Onu sevirem, amma qürurumu ikinci defe sındıra bilmerem. -Yaxşı, bunu başa düşdüm. Bes bundan sonla neyleyeceksen? Yeni heyatına heç kimi salmayacaqsan? -Bilmirem Xeyal, bilmirem. Belke ne vaxtsa inandığım biri ile özüm kimi etibar elediyim biri ile bir heyat qura bilerem. Yeni, hislerimle deyil, ağlımla hereket eleyirem, belke. -Bes men senin etibalını qazana bilsem, bes onda nece?-deye Xeyal müellim çekine-çekine onun üzüne baxdı. Bir qeder susub düşünen Xatire müellime:
-Qazana bilsen...onda baxarıq.-dedi.
-İndi heç ne deye bilmerem. Bağışla. Onlar susaraq yollarına davam elediler.Beşinci ders davam etmekde idi. Psixoloqun otağında onunla üzbeüz oturan Mirvari müellime onun nese demesini gözleyirdi. Nigar müellime üzrxahlıq eleyerek söze başladı: -Müellime, bağışlayın, sizi de bele ayağıma çağırmış kimi oldum, amma danışmaq istediyim mesele bele hamının arasında danışılası mesele deyil. -Eybi yox qızım, başa düşürem, buyur. -Onda zehmet olmasa, bunu

<< 1 ... 207 208 [209] 210 211 ... 558 >>