cehd elemedi. Çünki o, bilirdi ki, Kerem evvel-axır bu yükü tek daşıya bilmeyecek ve mütleq danışmaq üçün onun yanına gelecek. Növbeti hefte başlamışdı. Mart ayı son günlerini yaşayırdı. Yusifin bu gün geleceyini bilen Züleyxa yene qapı-pencerede qalmışdı. Pencerenin qabağını kesdirib onu gözlemese de oturduğu yerden gah ora boylanır, gah da qapıya baxırdı. Yene de eyni sözleri eşidib eyni reaksiyanı göreceyini bilse de o, Yusifi hesretle gözleyirdi. Zerifeden ayrılmağı ile heç cür barışıa bilmeyen Kenanın psixoloji veziyyeti günü-günden daha da pisleşir, heyat gözünde menasızlaşırdı. Lakin bilmediyi, görmediyi bir şey var idi:onun üçün ondan daha çox narahat olan başqa birinin olduğu. Qısqandırma oyunundan bezen Elinin tek istediyi ne olursa olsun, Ayanla danışmaq idi. İnanmasa bele ona sevdiyini demek. Bütün geceni bunun haqqında düşünen Eli artıq ona deyeceklerini de ezberlemişdi. Mektebe çatar-çatmaz gözü her yerde:heyetde, dehlizde, sinifde onu axtarmağa başladı. Çox keçmedi ki, Ayan da geldi. sinifde uşağın azlığı ve en esas da Yusifin yoxluğundan istifade eleyen Eli ona yaxınlaşaraq danışmaq istediyi demek istedi. Lakin bu vaxt qefil içeri giren Yusif hamının diqqetini özüne çekdi. Eli meyus halda yerine qayıtmalı oldu. Yusifle yene qapıda qarşılaşan Züleyxa heyecandan ne edeceyini bilmedi. Üreyi süretle döyünmeye başladı. Yusifin yene onu acılayacağını düşünüb tez onun qabağından çekildi. Onun niye bele elediyini anlayan Yusif özünden utandı. Dönüb meyus hada Sevince baxdı. Sevinc çiyinlerini çekdi. Yusif bu defe gedib özü Züleyxa ile üz-üze dayandı. -Salam. Ne qulaqlarına, ne de gözlerine inana bilmeyen Züleyxa çekine-çekine onun üzüne baxdı ve eyni çekingenlikle salamını aldı. -Salam...ne...necesen? Son cümleni özü bele gücle eşitdi. Halbuki sinifde yene de derin sessizlik var idi. -Gördüyün kimi.-üz-gözünün solmuş yaralarını işare eleyen Yusif peşmanlıq ifade eden tebessümle dedi. Qaçaraq nezerlerle Sevince baxıb yeniden peşmanlıq ifade eden ses tonu

<< 1 ... 209 210 [211] 212 213 ... 558 >>