ile,-Bu güne qeder senin üstüne qışqırmışam, qelbini çox qırmışam. Ona göre de bağışla.-dedi. Züleyxa ard-arda eşitdiyi bu sözlere inana bilmir, yuxuda olduğunu sanırdı. -Yoox, bu la...lazım de...deyildi...Esas o..odur ki,...sen yaxşısan. -Söz verirem ki, sene bir de pis davranmayacağam. Çünki bu mene baha başa geldi. -Men senden incimemişem. Çünki sen hemişe menimle dürüst davranmısan:nece hiss elemisen, ele de davranmısan. Menden zehlen gedirse, menimle mehriban olmağa mecbur deyilsen. Eger bundan sonra mene qarşı münasibetini deyişsen, bax, onda senden inciyerem. Yusif qarşısında bu qeder güclü ve qürurlu Züleyxa gözlemirdi. Ona ele gelirdi ki,yüngülvari üzrxahlığından sonra Züleyxa yene de, bu defe sevincinden ağlayaraq çöle qaçacaq. Lakin Züleyxanın qüruru Yusifin cazibesine üstün gelmişdi. Yusif daha heç ne demeyib yerine keçdi. Dostları onun başına yığılıb halını xeber aldılar. Züleyxa da yerine keçdi. Heç ne olmamıştek kitabını vereqlemeye başladı. Lakin gözünü alan bulud Sevilin diqqetinden yayınmamışdı. Aradan bir neçe ders keçdi. Sevil yene vereqde nese qaralayırdı.Bu defekiler insan siluetleri deyil, geyim eskizlerine oxşayırdı. Fikrini o qeder resme vermişdi ki, İsmayılın ne vaxt gelib onun yanında oturduğunu hiss elememişdi. -Xanım da Vinçi, insan üzü çekmekden yoruldunuz? Bu ani müracietden diksinen Sevil İsmayıla teref baxdı. barmağı ile üst damağını yuxarı dartıb: -Sen ne vaxt gelidn?-deye soruşdu. -Caan, qorxdun? Bağışla. Uzaqdan gördüm ki, yene nese çekirsen, dedim yaxınlaşım baxım, sevgilim indi ne yaradır? -Son zeng formalarının eskizleridir. Qızlar xahiş elediler, men de bir-iki dene çekdim. -Ancaq qızlara, bes biz? Biz adam yerine qoyulmuruq? S-izin üçün qeyri-adi bir şey lazım deyil ki. Bir köynek, bir şalvar. Lap isteseniz, rengini bizim formamıza uyğun edersiniz. İsmayıl balaca uşaqlartek çiyinlerini çeke-çeke: -Mene ne, mene ne? Men küsdüm!-deye dodaqlarını büzdü. -Pah, küsürsen, küs,-Sevil de onun bu hereketine eynen onun kimi cavab

<< 1 ... 210 211 [212] 213 214 ... 558 >>