Leyla yerinden qalxdı,-teselli vermekde siz de menden pis deyilsiniz.-deyib incik ve meyus halda sinifden çıxdı. Bir-iki saniye dehlizin diger ucunda Kenan baxıb pillekene doğru getdi. Bu vaxt Eli ile İsmayıl Kenanla danışmağa, onu sakitleşdirmeye çalışırdılar. Leyla ara pillekende Eleddinle rastlaşıb ne olduğunu xeber alsa da Leyla heç ne demeyib pillekenleri düşmeye başladı. Çaşbaş qalan Eleddin dehlizin ortasında o teref-bi terefe boylandı. Dehlizin digre ucunda o yan-bu yana geden şaigrdlerin içerisinde Eli ile İsmayılın Kenanla nese danışdıqlarını, Kenanın ise esebi halda ellerini o teref-bu terefe yellederek onlara nese demeye çalışdığını görüb nece deyerler, dalağı sancdı
Siniflerine teref baxanda ise ekizlerin yeyin addmlarla ona teref geldiyini görüb: -Qızlar, Leylaya ne olub?-deye xeber aldı. -Sen onu gördün ki?-deye Nuray soruşdu. -He, indice qaça-qaça aşağı düşdü.-deye Eleddin pillekeni gösterdi.-Ne olub axı? -Kenanla biraz atışıblar.-deye Günay dillendi. Ehtimalı doğru çıxan Eleddin dönüb Kenana doğru baxdı, teessüfle başını buladı. -Biraz da bizden incidi,-Nuray yeniden dillendi,-hirsli vaxtı üstüne getdik. -Siz yaxşısı budur, sinfe qayıdın.-deye Eleddin ekizlere baxdı,-onunla men danışaram. Onsuz da sizden de inciyib. -Ne deyirsen,qayıdaq?-deye Nuray bacısına baxdı. -Qayıdaq da. Eleddin geri qayıdaraq pillekenleri düşdü. O, Leylanın hara gedeceyini texmini bilirdi. Bufetin qapısına çatanda yanılmadığına bir daha emin oldu. İçerideki stullardan birinde üzü pencereye doğru oturan Leyla fikre dalmış, arabir köks ötürerek gözlerini silirdi. Onu bele görmek Eleddini incitmeye bilmezdi. Bununla bele, özünü birteher ele alıb gelib onunla yanaşı oturdu, onun baxdığı istiqamete doğru baxmağa başladı. Yanında kimin oturduğunu bilmek üçün bir anlıq sağına baxan Leyla yeniden üzünü pencereye tutub soruşdu: -Burada olduğumu haradan bildin? -Keçen defe ailemden qaçanda men de bura gelmişdim. Leylanın qorxaq nezerlerle qapıya boylandığını gören Eleddin: -Narahat

<< 1 ... 214 215 [216] 217 218 ... 558 >>